[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره مجله :: شماره جاری :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
بانک‌ها و نمایه‌ها::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
اخلاق در پژوهش::
برای داوران::
تسهیلات پایگاه::
تماس با ما::
::
Biochemistry and Nutrition in Metabolic Diseases
..
DOAJ
..
CINAHL
..
EBSCO
..
IMEMR
..
ISC
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
enamad
..
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
تاثیر تمرین هوازی همراه با مصرف عصاره آبی سیر بر نشانگرهای بیوژنز میتوکندری قلبی موش‌های صحرایی دیابتی
معصومه ابراهیم پور ، سقا فرج تبار بهرستاق
دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر ، farajtabarp@yahoo.com
چکیده:   (53 مشاهده)
‌زمینه و هدف: تمرینات ورزشی باعث سازگاری­هایی از جمله افزایش ظرفیت آنتی­اکسیدان، اندازه میتوکندری و بهبود سیگنالینگ انسولین شده و در نهایت عملکرد عضله را بهبود بخشیده و باعث محافظت از افزایش اختلالات متابولیکی می‌شود. هدف از انجام تحقیق حاضر تعیین اثر مصرف عصاره آبی سیر با تمرین هوازی بر نشانگرهای بیوژنز میتوکندری قلب موش‌های صحرایی دیابتی بود.
روش‌ها: برای انجام تحقیق تجربی حاضر، 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (سن 5 هفته و وزن 24/15 ± 12/162 گرم) از انستیتو پاستور تهیه شدند 8 سر موش در گروه کنترل سالم (CN) قرار گرفتند. 32 سر از موش­ها با تزریق داخل ‌صفاقی تک­دوز استرپتوزوتوسین (mg/kg 60) دیابتی شده و بطور تصادفی به چهار گروه دیابت (DM)، دیابت-تمرین (TDM)، دیابت-سیر (GDM) و دیابت-تمرین-سیر (TGDM) تقسیم شدند. گروه‌های تمرین به مدت هشت هفته برنامه تمرین هوازی را روی نوارگردان انجام دادند. همچنین روزانه به ازای هر صد گرم وزن بدن، یک میلی‌لیتر (4/0 گرم به ازای 100 گرم وزن بدن) عصاره سیر گاواژ شد. تغییرات بیان ژن PGC-1α و Nrf2 در بافت قلب اندازه­گیری شدند. نهایتاً جهت بررسی مقایسه میانگین تغییرات متغیرهای تحقیق از آزمون t مستقل، تحلیل واریانس دو راهه و آزمون تعقیبی بنفرونی در سطح معناداری 05/0p استفاده شد.
یافته‌ها: القای دیابت باعث کاهش معنی‌داری در میزان PGC-1α (0001/0p=) و Nrf2 (0001/0p=) نسبت به گروه کنترل شد. بیان PGC-1α و Nrf2 در گروه‌های TDM (به ترتیب 038/0p= و 031/0p=) و GDM (به ترتیب 036/0p= و 025/0p=) نسبت به DM افزایش معنی‌داری داشت. مداخله ترکیبی تمرین با مکمل نسبت به اثر هر مداخله به تنهایی بر PGC-1α و Nrf2 معنی‌داری نشد (p<0.05).
نتیجه‌گیری: مکمل سیر و فعالیت ورزشی احتمالاً از طریق تنظیم افزایشی مسیر PGC-1α و Nrf2 می‌تواند آسیب قلبی ناشی از STZ را مهار کند.
واژه‌های کلیدی: کلیدواژه‌ها: فعالیت ورزشی، سیر، PGC-1α، Nrf2، دیابت و موش صحرایی.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: medicine, paraclinic
دریافت: 1403/3/10 | ویرایش نهایی: 1403/4/18 | پذیرش: 1403/4/17
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



Creative Commons License
This open access journal is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial ۴.۰ International License. CC BY-NC ۴. Design and publishing by Kashan University of Medical Sciences.
Copyright ۲۰۲۳© Feyz Medical Sciences Journal. All rights reserved.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علوم پزشکی فیض Feyz Medical Sciences Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 46 queries by YEKTAWEB 4657