سابقه و هدف: پره‌اکلامپسی یکی از عوامل اصلی منجر به فوت زنان باردار در سر تا سر جهان می‌باشد و بر اساس تئوری ناسازگاری ایمنی، ایجاد تحمل بر علیه آنتی‌ژن‌های پدر در اثر تماس طولانی‌مدت با اسپرم علیه پره‌اکلامپسی محافظت می‌کند . با توجه به تناقضات موجود در این زمینه، مطالعه ­ی حاضر با هدف تعیین ارتباط مدت تماس اسپرم با سرویکس قبل از حاملگی و میزان خطر پره‌اکلامپسی در زنان باردار مراجعه‌کننده به زایشگاه دکتر شبیه‌خوانی کاشان در سال 13 85-1384 انجام شد.

مواد و روش‌ها: تحقیق از نوع موردی ـ شاهدی بر روی 150 مادر که دارای پره‌اکلامپسی بودند (گروه مورد) و 150 مادر که فاقد پره‌اکلامپسی بودند (گروه شاهد) انجام شد. تشخیص پره‌اکلامپسی بر اساس وجود فشار خون میلی‌متر جیوه یا بیشتر و پروتئینوری 1+ و یا بیشتر در نمونه ادرار تصادفی داده شد. نمونه‌های هر دو گروه به لحاظ سایر عوامل تاثیرگذار بر پره‌اکلامپسی مشابه بودند. در هر دو گروه طول مدت تماس‌های جنسی قبل از حاملگی که اسپرم و سرویکس در تماس بوده، میزان استفاده از روش‌های ممانعت‌کننده از تماس اسپرم و سرویکس (روش‌های پیشگیری سدی) و طول مدت استفاده از این روش‌ها ثبت و مورد مقایسه قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون‌های آماری t-test, c ², Mann-Whitney ا ستفاده شد.

نتایج: یافته‌های تحقیق نشان داد اختلاف هر دو گروه از نظر سایر عوامل مرتبط با پره‌اکلامپسی و طول مدت تماس به لحاظ آماری معنی‌دار نبود. میانگین مدت تماس اسپرم و سرویکس قبل از حاملگی در دو گروه مورد و شاهد به ترتیب 8/13 ± 4/12 ماه و 14 ± 4/11 ماه بود و آزمون آماری من ـ ویتنی این اختلاف را به لحاظ آماری معنی‌دار نشان نداد. آزمون آماری کای دو ( c ² ) نشان داد بین میزان استفاده از روش‌های ممانعت‌کننده از تماس اسپرم و سرویکس (روش‌های پیشگیری سدی) در دو گروه اختلاف معنی‌داری وجود ندارد (80 نفر در گروه مورد و 88 نفر در گروه شاهد). میانگین و انحراف معیار مدت استفاده از روش‌های سدی در دو گروه مورد و شاهد به ترتیب 9/21 ± 8/25 ماه و 7/23 ± 7/28 ماه بود و آزمون آماری من ـ ویتنی نشان داد مدت استفاده از روش‌های سدی در دو گروه اختلاف معنی‌داری ندارد.