[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره مجله :: شماره جاری :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
بانک‌ها و نمایه‌ها::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
اخلاق در پژوهش::
برای داوران::
تسهیلات پایگاه::
تماس با ما::
هوش مصنوعی::
::
Basic and Clinical Biochemistry and Nutrition
..
DOAJ
..
CINAHL
..
EBSCO
..
IMEMR
..
ISC
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
enamad
..
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
اثرات تعدیل کننده گلوتاتیون در اختلالات القاشده توسط ایمیداکلوپراید در مغز موش‌های صحرایی
محمدسینا میرجانی ، محمدرضا خاکسار*
مرکز تحقیقات آلاینده های محیطی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ، mrkhaksar@muq.ac.ir
چکیده:   (3 مشاهده)
مقدمه:
استفاده گسترده از آفت‌کش‌ها، به‌ویژه ترکیبات نئونیکوتینوئیدی مانند ایمیداکلوپراید، موجب افزایش تولید محصولات کشاورزی شده اما تهدیدات زیست‌محیطی و عصبی جدی ایجاد می‌کند. قرارگیری طولانی‌مدت در معرض ایمیداکلوپراید باعث تولید گونه‌های واکنش‌پذیر اکسیژن، افزایش پراکسیداسیون لیپیدی و اختلال در سیستم‌های آنتی‌اکسیدانی و عصبی می‌شود. گلوتاتیون، به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان درون‌زا، نقش حفاظتی مهمی در کاهش استرس اکسیداتیو و حفظ عملکرد نورونی ایفا می‌کند. هدف این مطالعه بررسی اثر مداخله‌ای الگلوتاتیون در کاهش اختلالات اکسیداتیو و عصبی ناشی از مواجهه کوتاه‌مدت با ایمیداکلوپراید در موش‌های صحرایی است.

روش‌ها:
۲۴ موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به چهار گروه ۶تایی تقسیم شدند: گروه شم (Sham) با دریافت سالین، گروه ایمیداکلوپراید با دوز یک‌دهم LD50 (۴۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم)، گروه گلوتاتیون با دوز ۱۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم و گروه ترکیبی ایمیداکلوپراید + گلوتاتیون. تمام تیمارها به‌صورت روزانه و به مدت ۲۸ روز از طریق گاواژ انجام شد. پس از پایان دوره، بافت مغزی استخراج شد و شاخص‌های استرس اکسیداتیو شامل پراکسیداسیون لیپیدی (MDA)، سطح گلوتاتیون احیاشده (GSH)، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام (TAC) و فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی (GPx، GSR، GST، SOD، CAT) و فعالیت آنزیم استیل‌کولین‌استراز (AChE) مورد سنجش قرار گرفت.

نتایج:
تجویز ایمیداکلوپراید موجب کاهش معنی‌دار فعالیت AChE، TAC، GSH و آنزیم‌های GPx، GSR و GST و افزایش سطح MDA و فعالیت SOD شد (p<0.05). فعالیت کاتالاز تحت تأثیر قرار نگرفت. دریافت الگلوتاتیون به‌تنهایی موجب افزایش نسبی TAC و فعالیت برخی آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی شد. در گروه ترکیبی، مداخله با الگلوتاتیون باعث بازگشت اکثر شاخص‌های اکسیداتیو و عصبی به سطوح نزدیک به گروه کنترل شد و کاهش پراکسیداسیون لیپیدی و افزایش ظرفیت دفاع آنتی‌اکسیدانی مشاهده گردید (p<0.01).

نتیجه‌گیری:
نتایج نشان می‌دهد که مواجهه کوتاه‌مدت با ایمیداکلوپراید موجب ایجاد استرس اکسیداتیو و اختلال در عملکرد سیستم عصبی می‌شود. مداخله با الگلوتاتیون به‌طور مؤثری از آسیب اکسیداتیو و مهار فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی جلوگیری کرده و فعالیت AChE را تعدیل می‌کند. این یافته‌ها نقش محافظتی گلوتاتیون در حفظ تعادل ردوکس و کاهش نوروتوکسیسیته ناشی از ایمیداکلوپراید را تأیید می‌کند.

 
واژه‌های کلیدی: ایمیدیوکلوپراید، گلوتاتیون، استرس اکسیداتیو، مغزرت
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1404/11/27 | ویرایش نهایی: 1405/2/27 | پذیرش: 1405/2/27
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA

Ethics code: IR.MUQ.AEC.1402.022


XML   English Abstract   Print



Creative Commons License
This open access journal is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial ۴.۰ International License. CC BY-NC ۴. Design and publishing by Kashan University of Medical Sciences.
Copyright ۲۰۲۳© Feyz Medical Sciences Journal. All rights reserved.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علوم پزشکی فیض Feyz Medical Sciences Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.14 seconds with 46 queries by YEKTAWEB 4741