مقدمه: دستیابی به عدالت و حذف نابرابری در سلامت با رویکرد عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت در اکثر برنامهها و قوانین ملی بالادستی در ایران ذکر شده است در این خلاصه سیاستی مبتنی بر مرور سریع قصد داریم راهکارهای کاهش آن را در ایران بررسی کنیم. روش کار:این مقاله یک خلاصه سیاستی مبتنی بر مرور سریع شواهد است که با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر نابرابری سلامت و استخراج راهبردهای سیاستی کاهش آن در ایران تدوین شد. شواهد علمی از پایگاههای PubMed، Google Scholar، SID و Magiran با استفاده از کلیدواژههای مرتبط جستجو و بر اساس ارتباط با موضوع انتخاب و تحلیل شدند. نتایج: بر اساس نتایج مطالعه حاضر، نابرابریهای سلامت در ایران چندبعدی است و شامل ابعاد مختلف جغرافیایی، اجتماعی-اقتصادی، جنسیتی و فرهنگی، و جمعیتهای خاص می شود و مهمترین عوامل تعیینکننده آن دسترسی ناکافی به خدمات اولیه بهداشتی-درمانی، پراکندگی نامتوازن نیروی انسانی و زیرساختها، بار مالی مستقیم سلامت، پوشش ناقص بیمه، ضعف سیاستگذاری میانبخشی، و کمبود دادههای دقیق و قابل تفکیک برای ردیابی نابرابری است که سبب افزایش بار بیماریهای قابل پیشگیری، کاهش بهرهوری اقتصادی، هزینههای بلندمدت برای نظام سلامت، و تضعیف عدالت اجتماعی شده است. نتیجه گیری: برای کاهش نابرابری باید در سه دوره شامل تقویت پایش دادههای سلامت و نابرابری، یارانه هدفمند برای درمانهای ضروری، توسعه خدمات اولیه در نواحی کم برخوردار و محروم، برنامههای واکسیناسیون و تغذیه هدفمند در کوتاه مدت، بازطراحی بسته بیمه، آموزش نیروی محلی، اجرای برنامههای میانبخشی در حوزه مسکن و آب/فاضلاب، در میان مدت و اصلاح فرمول تخصیص بودجه ملی، نهادینهسازی برنامههای عدالتمحور، تغییرات ساختاری در نظام آموزش و تامین نیروی انسانی در بلندمدت باشد و ضروری است دولت و ساختار حاکمیت به آن توجه ویژه نماید.