زمینه و هدف:بیماری چاقی همهگیر و جهانی شده و توجه به مولفهها و متغیرهای درگیر آن، بسیار دارای اهمیت بررسی است. پژوهش حاضر با مقایسه اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ترس از ارزیابی منفی بیماران مبتلا به چاقیانجام شد. روشها: در این پژوهش از طرح شبهآزمایشی پیشآزمون-پسآزمون-پیگیری با گروه کنترل استفاده گردید. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به چاقی مراجعهکننده به مراکز درمانی تهران در سال 1403-1404 بود. با روش نمونهگیری هدفمند، 45 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه (15 نفره) «آزمایش 1 (دریافتکننده رفتاردرمانی دیالکتیکی)»، «آزمایش 2 (دریافتکننده شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی)» و «کنترل» جایگزین شدند. ابزارپژوهش شامل مقیاس ترس از ارزیابی منفی (BFNES)بود. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرنی در نرمافزار SPSS-26 تحلیل شدند. یافتهها: هر دو بسته درمانی رفتاردرمانی دیالکتیکی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی در مقایسه با گروه کنترل، به طور معناداری منجر به کاهش ترس از ارزیابی منفی در مراحل پسآزمون و پیگیری شدند و اثرات آنان پایدار بود (001/0>p). در متغیر ترس از ارزیابی منفی، رفتاردرمانی دیالکتیکی به طور معناداری اثربخشی بیشتری نسبت به شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی نشان داد (05/0>p). نتیجهگیری:بر اساس اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ترس از ارزیابی منفی،mouseout="msoCommentHide('_com_1')" onmouseover="msoCommentShow('_anchor_1','_com_1')">[N1]این یافتهها میتواند در طراحی مداخلات روانشناختی برای بیماران مبتلا به چاقی مورد استفاده قرار گیرد.