[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی ارتباط نگرش و التزام عملی به نماز با رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و تاب‌آوری در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کاشان
محسن تقدسی، حسین نوری*، حمیدرضا گیلاسی، مصطفی غلامی، محمدامین علیزاده
، hossein1398@chmail.ir
چکیده:   (21 مشاهده)
مقدمه: نماز وسیله بازداری مومنان از کارهای زشت، کبر و خودپسندی و مایه آرامش و امنیت قلوب و رستگاری مومنان است. تاب­آوری بعنوان یکی از سازه­های اصلی شخصیت برای فهم انگیزش، هیجان و رفتار مفهوم سازی شده و بعنوان ظرفیتی برای مقاومت در برابر استرس و فاجعه تلقی می­شود، بنابراین شناخت عوامل مرتبطی که روی تطابق دانشجویان با رفتارهای سالم­تر و کاهش رفتارهای مخاطره آمیز مؤثر باشند، از اهمیت خاصی برخوردار است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط نگرش و التزام عملی به نماز با رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و تاب­آوری در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کاشان در سال 1397 انجام گردید.
 
روش اجرا: این مطالعه توصیفی از نوع مقطعی است و جمعیت مورد بررسی، کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کاشان بودند. معیارهای ورود به مطالعه، اشتغال به تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی کاشان و تمایل و رضایت آگاهانه به شرکت در مطالعه و معیار خروج عدم تمایل به همکاری در مطالعه بود. روش چند مرحله­ای تصادفی  برای نمونه­گیری استفاده شد. در این روش دانشکده­های بهداشت، پرستاری، پیراپزشکی، پزشکی و دندانپزشکی به عنوان یک خوشه و کلاسها به عنوان یک طبقه لحاظ شدند. در ادامه با استفاده از فهرست دانشجویان هر کلاس به عنوان چارچوب نمونه­گیری، انتخاب نمونه به روش تصادفی ساده صورت گرفت، جمع­آوری اطلاعات از طریق پرسشنامه انجام شد. پرسشنامه شامل چهار بخش: اطلاعات دموگرافیک، ابزار سنجش نگرش و التزام عملی دانشجویان به نماز، ابزار سنجش سبک زندگی ارتقای سلامت(HPLPII) و ابزار سنجش تاب­آوری کونور و دیویدسون(CD-RIS) بود. داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 16 و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفتند.
 
یافته ها: 42.5% دانشجویان  شرکت کننده در این مطالعه (170 نفر) مردان و 57.5% دانشجویان (230نفر) را زنان تشکیل می­دادند. میانگین و انحراف معیار سن دانشجویان  شرکت کننده (1.73 ±  22.53) بود. میانگین نمره نگرش و التزام عملی دانشجویان به نماز (10.11 ± 52.18)، رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت     (21.11 ± 126.18) و تاب­آوری (14.71 ± 88.98) بود؛ ارتباط میانگین نمره نگرش و التزام عملی دانشجویان به نماز با میانگین نمره رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و تاب­آوری از نظر آماری معنی­دار بود(05/0p<).
 
نتیجه گیری: با توجه به همبستگی آماری نگرش و التزام عملی به نماز با رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت و تاب­آوری؛ می­توان از پیامد­های رفتاری نگرش و التزام عملی به نماز جهت بهبود و ارتقای تاب آوری و رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت دانشجویان بهره گرفت.
 
واژه‌های کلیدی: کلید واژه: نگرش و التزام عملی به نماز، رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت، تاب­ آوری
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1398/5/2 | پذیرش: 1398/10/8
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پژوهشی فیض ::: دانشگاه علوم پزشکی کاشان KAUMS Journal ( FEYZ )
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 4044