سابقه و هدف: با توجه به مراجعه بیماران برگر و مشاهدات علایم بالینی متفاوت آن ها با کتب مرجع و به منظور تعیین علایم بالینی مبتلایان به برگر و عوامل مرتبط به آن، این تحقیق روی مراجعین به بیمارستان آیت ا... طالقانی طی سال های 80-1379 انجام گرفت.

مواد و روش ها: تحقیق به روش توصیفی روی کلیه مراجعین انجام گرفت. تشخیص بر حسب علایم بالینی و با آنژیوگرافی بود. علایم بالینی این بیماران و نیز خصوصیات فردی و خصوصیات اجتماعی بیماران ثبت شده و با آمار توصیفی ارائه گردید.

یافته ها: طی مدت بررسی تعداد 42 بیمار با تشخیص قطعی برگر با میانگین سنی 2±35.9 سال مورد بررسی قرار گرفتند که همگی مرد و سیگاری بودند. هفتاد و یک درصد معتاد و 54.8% نیز به مدت 20-10 سال دخانیات مصرف می کردند. 77.3 درصد تحصیلات کمتر از ششم ابتدایی داشته و 69% آن ها از وضعیت بهداشتی پایین برخوردار بودند. هیچ کدام سابقه خانوادگی نداشتند. شایع ترین علایم بالینی درد در حال استراحت (81%) و در مراحل بعد اولسر ایسکمیک، لنگش متناوب، گانگرن، ترمبوفیلبیت مهاجر و درد اندامی فوقانی بود.

نتیجه گیری و توصیه ها: علایم بالینی در بیماران مورد بررسی (احتمالا در جامعه ایرانی) نسبت به علایم بیماران اروپایی و آمریکایی مندرج در کتب مرجع متفاوت بود. وضعیت اقتصادی، اجتماعی و سطح بهداشتی پایین در بروز بیماری نقش دارد. تحقیق تحلیلی و به دنبال آن تحقیق تجربی، به منظور کاهش مشکل توصیه می شود.