زمینه و هدف: دیابت موجب کاهش عملکرد شناختی میشود، در مقابل، عصاره بابونه و تمرین استقامتی ممکن است بر بهبود عملکرد شناختی مؤثر باشند. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر عصاره بابونه در خلال تمرین استقامتی بر سطوح گلوکز خون و پروتئین BDNF هایپوکمپ موشهای دارای دیابت نوع یک بود. روشها: در این مطالعه تجربی 30 سر موش صحرایی نر بالغ بهطور تصادفی به پنج گروه کنترل (C)، دیابت (D)، دیابت-تمرین استقامتی (DT)، دیابت-عصاره بابونه (DS) و دیابت-عصاره بابونه-تمرین استقامتی (DTS) تقسیم شدند. تمرین استقامتی پنج جلسه در هفته بهمدت هشت هفته انجام شد. عصاره بابونه با دوز ۲۵۰ میلیگرم/کیلوگرم بهصورت خوراکی (گاواژ) روزانه تجویز شد. سطوح گلوکز خون و پروتئین BDNF هایپوکمپ بهروش الایزا اندازهگیری شد. برای تحلیل دادهها از آنالیز واریانس یکطرفه در سطح معناداری 05/0>p استفاده شد. یافتهها: گلوکز خون در گروههای دیابتی بالاتر از گروه C بود (001/0=p). تمرین و عصاره بابونه هر دو گلوکز را کاهش دادند، اما اثر ترکیبی آنها معنادارتر بود (001/0=p). همچنین، دیابت سطوح پروتئین BDNF را بهطور معناداری کاهش داد (05/0>p). با این حال، سطوح پروتئین BDNF در گروههای DT و DS بهطور یکسان و غیرمعناداری افزایش یافت (36/0p=). اما، سطوح پروتئین BDNF در گروه DTS بهطور معناداری افزایش یافت (006/0=p). نتیجهگیری: تعامل عصاره بابونه و تمرین استقامتی اثر مثبتی بر سطوح گلوکز خون و پروتئین BDNF هایپوکمپ در دیابت نوع یک دارد. بنابراین، بهنظر میرسد مصرف عصاره بابونه در خلال تمرین استقامتی راهکاری بسیار مؤثر برای بهبود عملکرد شناختی در دیابت نوع یک است.