[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره مجله :: شماره جاری :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
بانک‌ها و نمایه‌ها::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
اخلاق در پژوهش::
برای داوران::
تسهیلات پایگاه::
تماس با ما::
هوش مصنوعی::
::
Basic and Clinical Biochemistry and Nutrition
..
DOAJ
..
CINAHL
..
EBSCO
..
IMEMR
..
ISC
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
enamad
..
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر روش‌های مختلف تیپینگ مچ پا بر حس عمقی مفصل مچ پا و ایمپالس نواحی ده‌گانه کف پا حین دویدن در افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا
بهنام غلامی بروجنی* ، حامد باباگل تبار سماکوش
دانشگاه مازندران ، b.gholami@umz.ac.ir
چکیده:   (14 مشاهده)
سابقه و هدف: بی‌ثباتی مزمن مچ پا با نقص در حس عمقی و تغییر الگوی بارگذاری کف پا همراه می‌باشد. تیپینگ مچ پا به‌عنوان یکی از مداخلات رایج در پیشگیری و توانبخشی این اختلال استفاده می‌شود، که می‌تواند بر حس عمقی و ایمپالس کف پا اثرگذار باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تیپینگ‌های الاستیک و غیرالاستیک با دو روش کوتاه و بلند بر حس عمقی مفصل مچ پا و ایمپالس نواحی ده‌گانه کف پا هنگام دویدن در افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا بود.
مواد و روش­ها: این پژوهش با طرح نیمه‌تجربی و اندازه‌گیری مکرر بر روی 36 ورزشکار مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا انجام شد. شرکت‌کنندگان در پنج شرایط شامل بدون تیپ، تیپ غیرالاستیک کوتاه، تیپ غیرالاستیک بلند، تیپ الاستیک کوتاه و تیپ الاستیک بلند ارزیابی شدند. حس عمقی دورسی‌فلکشن و پلانتار فلکشن مچ پا با آزمون بازسازی زاویه مفصل و ایمپالس نواحی ده‌گانه کف پا هنگام دویدن با دستگاه فوت‌اسکن اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی‌داری 005/0 (اصلاح بونفرونی) تحلیل شدند.
نتایج: نتایج نشان داد تیپ الاستیک کوتاه و تیپ الاستیک بلند موجب کاهش معنی‌دار خطای حس عمقی نسبت به شرایط بدون تیپ شدند (001/0 > P). همچنین، تیپ غیرالاستیک بلند منجر به افزایش خطای حس عمقی در پلانتار فلکشن شد (002/0 = P). در بخش ایمپالس کف پا، بیشترین تغییرات در نواحی متاتارس چهارم، متاتارس پنجم و قسمت میانی پا مشاهده شد و تیپینگ‌های الاستیک، به‌ویژه نوع بلند، موجب کاهش معنی‌دار ایمپالس این نواحی شدند (005/0 > P).
نتیجه‌گیری: تیپینگ‌های الاستیک می‌توانند با کاهش خطای حس وضعیت مفصل و کاهش بارگذاری نواحی جانبی کف پا، گزینه مؤثرتری برای افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا باشند. در مقابل، تیپینگ غیرالاستیک بلند ممکن است اثرات نامطلوبی بر عملکرد حس عمقی داشته باشد.
واژه‌های کلیدی: آسیب مچ پا، بی ثباتی مفصل، حس عمقی، تیپ ورزشی.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1405/3/11 | ویرایش نهایی: 1405/4/22 | پذیرش: 1405/4/22
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA

Ethics code: IR.SHAHROODUT.REC.1403.006


XML   English Abstract   Print



Creative Commons License
This open access journal is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial ۴.۰ International License. CC BY-NC ۴. Design and publishing by Kashan University of Medical Sciences.
Copyright ۲۰۲۳© Feyz Medical Sciences Journal. All rights reserved.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علوم پزشکی فیض Feyz Medical Sciences Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.14 seconds with 46 queries by YEKTAWEB 4758