مقدمه و هدف: نفروپاتی دیابتی (DN) از عوارض شایع دیابت نوع دو است که فعالیت بدنی و تغذیه مناسب میتواند التهاب ناشی از آن را کنترل کند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین ترکیبی و مکمل تائورین بر بیان ژنهای مبدل سیگنال و فعال کنندۀ نسخه برداری (STAT3) و آنژیوپویتین (ANGPT2) بافت کلیه موشهای صحرایی نر دیابتی بود. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 50 سر موش صحرایی نر ویستار هشتهفتهای بهطور تصادفی در پنج گروه مساوی شامل کنترل سالم، کنترل دیابتی، مکمل دیابتی، تمرین دیابتی و تمرین+مکمل دیابتی قرار گرفتند. دیابت با تزریق درونصفاقی استرپتوزوتوسین القا شد. برنامه تمرین ترکیبی (مقاومتی و استقامتی) به مدت هشتهفته، پنججلسه در هفته اجرا شد. تمرین مقاومتی در سه نوبت با چهار تکرار آغاز و به سه نوبت با پنج تکرار با وزنهای معادل سه درصد وزن بدن رسید و تمرین استقامتی روی نوارگردان از 15متربردقیقه و 15 دقیقه آغاز و به 20 متربردقیقه و 40 دقیقه رسید. تائورین به میزان 20 میلیگرم برکیلوگرم بهصورت درونصفاقی پس از جلسات تمرینی تزریق شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه، بافت کلیه استخراج و بیان ژن ANGPT2 و STAT3 با روش Real-Time PCR بررسی شد. دادهها با آزمون تحلیل واریانس یکطرفه در سطح معنیداری 05/0≥p تحلیل شدند. یافتهها: تفاوت بینگروهی معنیداری در بیان ژنهای STAT3(0.6772=ɳ,0.001,p=21.533FWelch=) و ANGPT2(0.7052=ɳ,0.001,p=26.883F(4,45)=) در بافت کلیه مشاهده شد. نتایج آزمونهای تعقیبی نشان داد که بیان ژن STAT3 در گروه تمرین+مکمل دیابتی (2.98±0.94) نسبت به کنترل دیابتی (4.30±0.34) به طور معنیداری پایینتر بود(0.011p=). همچنین بیان ژن ANGPT2 در گروه تمرین+مکمل دیابتی (1.98±0.26) کاهش معنیداری را در مقایسه با گروه کنترل دیابتی (2.92±0.13) نشان داد (0.001p=). نتیجهگیری: بهطورکلی، به نظر میرسد تمرین و مکمل با اثرات تجمعی، بیان ژنهای مخرب STAT3 و ANGPT2 را کاهش داده و رویکردی مؤثر و غیردارویی برای محافظت از کلیه در برابر عوارض دیابت محسوب میشوند.