[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 11، شماره 4 - ( فصلنامه 1386 ) ::
جلد 11 شماره 4 صفحات 52-55 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثر لنزکتومی و ویترکتومی قدامی روی حدت بینایی در مبتلایان به سندروم مارفان
داود آقادوست* ، مریم جامعی، سید غلامعباس موسوی
، dawood_aghadoost@yahoo.com
چکیده:   (7942 مشاهده)

سابقه و هدف: سندروم مارفان با جا به جایی مادرزادی عدسی چشم به طور نسبی نادر است که گزارش­های متفاوتی در مورد نتایج و عوارض عمل جراحی در آنها وجود دارد. این مطالعه به منظور تعیین نتایج و عوارض درمان جا به جایی وراثتی عدسی چشم به روش لنزکتومی و ویترکتومی قدامی از راه پارس پلانا و گذاشتن عدسی داخل اتاق قدامی چشم در بیماران سندروم مارفان انجام گرفت.

مواد و روش­ها: مطالعه به روش مداخله­ای در بیماران با سندروم مارفان و جا به جایی عدسی چشم که طی سال­های 1385-1380 تحت عمل جراحی لنزکتومی و ویترکتومی قدامی از راه پارس پلانا همراه با گذاشتن متصل پیشگیرانه و عدسی داخل چشمی اتاق قدامی ( Anterior Chamber Intraocular Lens ) و پریفرال ایریدکتومی ( PI ) قرار گرفته و حداقل به مدت 3 ماه پیگیری شده بودند، صورت گرفت. اطلاعات مورد بررسی شامل اطلاعات شخصی، نوع بیماری زمینه­ای، بهترین دید اصلاح شده ( Best Corrected Visual Acuity ) قبل و بعد از عمل و فشار داخل چشمی ( Intraocular Pressure ) قبل و بعد از عمل و عوارض جراحی بودند. شرط لازم برای عمل جراحی، بهترین دید اصلاح شده ( BCVA ) کمتر از ، اکتوپی پیش­رونده عدسی و دوبینی یک چشمی یا پیدایش کاتاراکت در عدسی جا به جا شده بود. چشم­هایی که سابقه­ی ضربه، عمل جراحی و جا به جایی کامل عدسی به داخل ویتره یا بیماری­های دیگر چشمی داشتند وارد مطالعه نشدند. حدت بینایی قبل و بعد از عمل با چارت اسنلن کنترل و مقایسه گردید.

نتایج: در طی 5 سال 19 چشم از 11 بیمار با میانگین سنی 6 ± 70/34 سال (دامنه 48 – 12 سال) تحت عمل جراحی قرار گرفتند. تعداد 7 نفر (63 درصد) از بیماران مذکر و 4 نفر (37 درصد) مونث بودند. بیماران حداقل به مدت 3 ماه پیگیری شدند. میانگین مدت پیگیری بیماران 25 ماه (دامنه­ی 60-3 ماه) بود. بهترین دید اصلاح شده در 89 درصد بیماران قبل از عمل کمتربود که بعد از عمل در 5/82 درصد بیماران بیش از رسید. عارضه­ی شایع بعد از عمل یووئیت سترون بود که در چهار چشم (1/21 درصد) دیده شد و با درمان طبی بهبود یافت.

نتیجه­گیری: عمل جراحی لنزکتومی و ویترکتومی قدامی از راه پارس پلانا همراه با کار گذاشتن عدسی داخل چشمی در اتاق قدامی و انجام پریفرال ایریدکتومی و گذاشتن متصل پیشگیرانه در بیماران با سندروم مارفان و جا به جایی وراثتی عدسی باعث بهبود بینایی در بیش از 80 درصد آنها می­شود.

واژه‌های کلیدی: دررفتگی جزئی عدسی، سندروم مارفان، برداشتن زجاجیه، حدت بینایی
متن کامل [PDF 113 kb]   (2192 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۷/۸/۲
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Aghadoost D, Jamei M, Mousavi S G. The effect of pars plana lensectomy and Anterior vitrectomy on visual acuity in hereditary lens subluxation of Marfan's syndrome. Feyz. 2008; 11 (4) :52-55
URL: http://feyz.kaums.ac.ir/article-1-28-fa.html

آقادوست داود، جامعی مریم، موسوی سید غلامعباس. بررسی اثر لنزکتومی و ویترکتومی قدامی روی حدت بینایی در مبتلایان به سندروم مارفان. دوماه نامه علمي ـ پژوهشي فيض. 1386; 11 (4) :52-55

URL: http://feyz.kaums.ac.ir/article-1-28-fa.html



دوره 11، شماره 4 - ( فصلنامه 1386 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پژوهشی فیض ::: دانشگاه علوم پزشکی کاشان KAUMS Journal ( FEYZ )
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3790