سابقه و هدف: مطالعات پیشین نشان داده­اند که عصاره گیاه سنبل الطیب با مداخله در مکانیسم ­های سیستم گاباارژیک، اثرات آرام­ بخشی و ضد اضطرابی ایجاد می­ کنند. با توجه به اینکه سیستم نورآدرنرژیک مرکزی نقش مهمی در رفتارهای اضطرابی دارد، در این پژوهش دخالت این سیستم در اثر ضد اضطرابی عصاره آبی-الکلی ریشه گیاه سنبل الطیب در موش سوری نر بالغ مورد بررسی قرار گرفته است.

مواد و روش­ ها: در پژوهش حاضر از 63 سر موش سوری استفاده شده است که به­ صورت تصادفی به 7 گروه تقسیم شدند. رفتار اضطرابی موش­ ها با استفاده از دستگاه ماز به ­علاوه مرتفع با ثبت درصد مدت زمان سپری شده در بازوی باز و درصد تعداد ورودی به این بازو ارزیابی گردید. تمام داروها (سالین، عصاره سنبل الطیب و اپی­نفرین) 30 دقیقه قبل از آزمایش اضطراب به صورت درون صفاقی تزریق گردیدند.

نتایج: تزریق عصاره سنبل الطیب با افزایش درصد زمان سپری شده در بازوی باز و درصد ورود به این بازو رفتار اضطرابی را کاهش داد. تزریق اپی­نفرین پیش از عصاره سنبل الطیب، اثر ضد اضطرابی آن را کاهش داد، در حالی که همان مقادیر اپی­نفرین به تنهایی اثری بر اضطراب نداشت.

نتیجه­ گیری: بر اساس این تحقیق به­ نظر می­ رسد که مکانیسم ­های وابسته یه سیستم آدرنرژیک مرکزی ممکن است در اثر عصاره آبی-الکلی گیاه سنبل الطیب در کاهش رفتار اضطرابی دخالت داشته باشد.