سابقه و هدف : سرطان پروستات ( PCa ) دومین بدخیمی مرسوم در مردان در سراسر جهان است. Snail و Slug ، تنظیم­کنندگان اصلی فرآیند تغییر اپیتلیال ـ مزانشیمال ( EMT )، ژن­هایی هستند که عملکرد آنها به طور اساسی تنظیم حرکت سلولی و فراهم نمودن ویژگی­های بقا برای سلول­ها است.

مواد و روش­ها : در مطالعه­ی مورد ـ شاهد حاضر، محتوای RNA ی کل از بافت­های طبیعی و سرطانی پروستات استخراج گردید و جهت تولید cDNA مورد استفاده قرار گرفت. cDNA تولید شده جهت کمی نمودن بیان ژن­های Snail با استفاده از روش Real-Time PCR مورد استفاده قرار گرفت؛ بدین صورت که با استفاده از رقت­های پی در پی cDNA تولید شده، منحنی استاندارد رسم گردید و سپس بر اساس اطلاعات به دست آمده، میزان بیان ژن­ها و بازدهی واکنش Real-Time PCR تعیین گردید. نتایج حاصل با استفاده از Student t-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

نتایج : در این مطالعه، بیان ژن­های Snail با بازدهی 82/1 در نمونه­های بافتی پروستات تعیین گردید. یافته­های این مطالعه نشانگر آن است که هر دو ژن در بافت­های طبیعی و سرطانی بیان می­شوند و تفاوت معنی­داری از حیث بیان این ژن­ها در میان نمونه­های سرطانی و طبیعی دیده نمی­شود ( p=0.35 برای ژن Snail و p=0.06 برای ژن Slug ).

نتیجه­گیری : بیان غیرمتمایز ژن­های Snail در بافت پروستات ممکن است بیانگر هتروژنی در بیان این ژن­ها باشد. این هتروژنی در بیان ژن­ها می­تواند بیانگر پویایی و عدم پایایی تغییر اپیتلیال به مزانشیمال در طی پیشرفت و متاستاز تومور باشد. به علاوه، احتمال دارد خاستگاه بیان ژن­های Snail در نمونه­های مورد مطالعه، سلول­هایی به جز سلول­های توموری باشند. بنابراین، جهت بررسی دقیق میزان بیان این ژن­ها در سرطان پروستات استفاده از سلول­های توموری جدا شده با استفاده از Laser microdissection بسیار مفید و سودمند به نظر می­رسد.