سابقه و هدف: با توجه به شیوع چند قلویی و دخالت و نقش عوامل مختلف در بروز آن و به منظور تعیین شیوع تولدهای چند قلویی و عوامل موثر بر آن، این تحقیق بر روی مراجعین به مرکز پزشکی مهدیه تهران در سال 1371 انجام گرفت.

مواد و روش ها: تحقیق به روش توصیفی (Descriptive) بر روی 11775 مورد زایمان تک قلو و چند قلویی (CI) صورت پذیرفت و خصوصیات فردی خانم های دارای زایمان چند قلویی، روش های پیشگیری از حاملگی، نمایش های جنین، طول مدت حاملگی، وزن جنین بررسی و ثبت شد و شیوع دوقلویی و فاصله اطمینانی آن محاسبه گردید.

یافته ها: شیوع زایمان دوقلویی 6.2 در هزار با اطمینان 95% و شیوع آن در جامعه حدود 6.7-5.9 در هزار برآورد می شود. خانم ها در سنین 6.8±27.7 سال با مرتبه زایمانی 1.9±2.3 بودند. دوقلویی دو تخمکی 69.4 و یک تخمکی 30.6%، زایمان قبل از ترم در 36.6% و زایمان به روش سزارین در دوقلویی 51.3% می باشد که در تک قلویی 14.7% است. در نوزادان به دنیا آمده وزن زیر 2500 گرم در قل اول 49.3% و در قل دوم 50.7% می باشد.

نتیجه گیری: حاملگی چند قلویی به دلیل افزایش عوارض مادری، جنینی و خطر زایمان زودرس و تولد نوزادان پره ماچور جز حاملگی های پرخطر (High Risk) محسوب گردیده و احتیاج به مراقبت های ویژه دوران بارداری به منظور کاهش عوارض آن دارد و پیشگیری از تولد نارس به دلیل عواقب سو این نوع تولدها باید یک اولویت ملی محسوب شود.