سابقه و هدف: با توجه به شیوع بالای بیماری دیابت و اهمیت کنترل شاخص های بیوشیمیایی در بیماران دیابتی و عوارض شناخته شده، عدم کنترل شاخص ها و تناقض های در مورد تاثیر روزه داری بر آن ها و به منظور کاهش عوارض، این تحقیق بر روی بیماران دیابتی تیپ II مراجعه کننده به مرکز دیابت شهرستان کاشان انجام گرفت.

مواد و روش ها: پژوهش حاضر با روش نیمه تجربی (Quasi experimental) بر روی بیماران دیابتی تیپ II صورت پذیرفت که قبل از ماه رمضان میزان قند، کلسترول، تری گلیسیرید، وزن و فشار خون آن ها به روش استاندارد تعیین و 20 روز بعد از روزه داری دوباره شاخص های فوق به همان روش قبل مشخص گردید. تغییرات شاخص های فوق با Paired T-test مورد قضاوت قرار گرفتند.

یافته ها: 30 بیمار دیابتی انتخابی تیپ II، بیست و یک نفر مونث (70%) و نه نفر مذکر (30%) در سن 9.5±52.83 سالگی بودند. از نظر قند خون، کلسترول، فشار خون دیاستولی در قبل و حین ماه رمضان اختلاف معنی داری به چشم نخورد اما از نظر تری گلیسیرید و فشار خون سیستولی اختلاف معنی دار وجود داشت. از لحاظ تغییرات وزنی تغییر محسوسی دیده نمی شود.

نتیجه گیری: روزه داری برای بیماران دیابتی تیپ II که تحت کنترل از لحاظ قند خون باشند زیان آور نیست بلکه دارای اثرات مفیدی نیز از لحاظ کنترل بیماری است.