چکیده عفونتهای انسانی کرمهای پهن متعلق به کلاس سستودها و ترماتودها (مانند تنیازیس، هیداتیدوزیس فاسیولیازیس شیستوزومیازیس( بیماریزایی قابل توجهی را به ویژه در جوامع محروم و کمتر توسعه یافته ایجاد میکنند.اگرچه داروهای ضدکرم موجود مانند پرازیکوانتل و آلبندازول علیه این بیماری ها مؤثر می باشد، اما محدودیتهایی از جمله مشکل دسترسی، عود عفونت، و نگرانیهای فزاینده در مورد مقاومت دارویی نیز مشاهده می شود. در این خلاصه مقاله سیاستی راه کارهایی برای توسعه کاربرد نانوذرات به عنوان یک سیستم دارورسانی هدفمند، یک راهبرد ضروری و تحولآفرین در سیاست سلامت جامعه برای مبارزه با این بیماریهای نادیده گرفته پیشنهاد شده است.