زمینه و هدف: ماستیت گرانولوماتوزایدیوپاتیک (IGM) یک بیماری التهابی پستان در زنان سن باروری می باشد. معضل مهم در این بیماری طولانی بودن سیر بیماری و لزوم انجام درمان های بالینی و جراحی مختلف است. در این مطالعه مشخصات اپیدمیولوژی و علائم بالینی و پاتولوژیک این بیماری مورد بررسی قرار گرفت. روش ها: در این مطالعه مقطعی بیماران IGM با تشخیص قطعی بیوپسی بررسی و اطلاعات دموگرافیک، یافته های بالینی، آزمایشگاهی، سونوگرافی و فاکتور های خطر در چک لیست ثبت و سپس اطلاعات وارد نرم افزار SPSS 26 شد و مورد آنالیز آماری قرار گرفت. یافته ها: در 100 بیمار IGM مورد مطالعه، میانگین سنی 01/7 ± 33/35 سال و بیشتر درگیری پستان چپ و توزیع توده در چهار ربع پستان یکسان بود. به طور متوسط 98/6 ± 13/5 ماه از شروع علائم تا زمان تشخیص نهایی گذشته بود. شایع ترین علامت بالینی درد (93%) ، احساس توده (79%) و شایعترین یافته معاینه حساسیت در لمس، اریتم و تورم بودند. شایع ترین یافته پاتولوژی لنفوسیت (97%) و سلول ژانت (89%) در بیوپسی بود. بیشترین داروی استفاده شده کورتیکواستروئید (5/58%) بود. حدود 95% بیماران حداقل یک نوبت بارداری داشتند. ارتباط معناداری بین تعداد بارداری و اندازه توده وجود داشت (04/0=P). نتیجه گیری:IGMیک بیماری نو ظهور و نادر در زنان در سنین باروری و شیردهی که با شکایت درد و توده در پستان همراه با تورم ، اریتم و حساسیت در لمس مشخص می شود. تست تشخیصی این بیماری پاتولوژی توده با شواهد ژآنت سل و لنفوسیت می باشد.