سابقه و هدف: با توجه به اهمیت روحیات مادر در دوران بعد از زایمان که میتواند تاثیرات عمیقی بر سلامت مادران بگذارد و همچنین به منظور شناخت عواملی که میتواند بر نشانههای افسردگی بعد از زایمان موثر باشد، هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه افسردگی بعد از زایمان و سبک دلبستگی مادر با توجه به نقش تعدیلکنندگی حمایت همسر است. مواد و روشها: طرح پژوهش جزء مطالعات توصیفی از نوع همبستگی و بنیادی بود. حجم نمونه شامل ۲۳۷ مادر ساکن شهر تهران بود که حداکثر ۲۴ ماه از زمان زایمانشان گذشته بود. نمونهگیری به روش در دسترس انجام شد. جهت گردآوری دادههای پژوهش از پرسشنامههای افسردگی بعد از زایمان ادینبرگ، تجربه روابط نزدیک-فرم بازبینی شده ، ظرفیت تأملی استفاده شد. درنهایت، دادهها با روش همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. نتایج: نتایج مطالعه نشان داد که سبک دلبستگی اضطرابی و اجتنابی مادر به صورت مستقیم بر روی افسردگی بعد از زایمان اثر مثبت و معنادار دارد (به ترتیب، 01/0>P، ۹۶/0=r و ۳۴/0=r). همچنین حمایت همسر با نشانههای افسردگی بعد از زایمان رابطه منفی و معنادار داشت (01/0>P، ۴۱/0-=r). ضریب بدست آمده از اثر غیرمستقیم سبک دلبستگی اضطرابی و اجتنابی مادر بر روی نشانههای افسردگی بعد از زایمان با نقش تعدیلکنندگی حمایت همسر نیز نشان داد که این اثر معنادار نیست. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد که کیفیت دلبستگی مادران پیشبینیکننده قوی افسردگی بعد از زایمان است و حمایت همسر نمیتواند تاثیرات دلبستگی ناایمن مادر را تعدیل کند.