[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره مجله :: شماره جاری :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
بانک‌ها و نمایه‌ها::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
اخلاق در پژوهش::
برای داوران::
تسهیلات پایگاه::
تماس با ما::
هوش مصنوعی::
::
Basic and Clinical Biochemistry and Nutrition
..
DOAJ
..
CINAHL
..
EBSCO
..
IMEMR
..
ISC
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
enamad
..
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
اثر مصرف عصاره بابونه در خلال تمرین استقامتی بر سطوح پروتئین VEGF هایپوکمپ موش‌های دارای دیابت نوع 1
امیرمحمد بازگیر ، وحید ولی‌پور ده‌نو*
دانشگاه لرستان ، Valipour.v@lu.ac.ir
چکیده:   (9 مشاهده)
سابقه و هدف: عصاره بابونه و تمرین استقامتی به‌صورت جداگانه می توانند بر بهبود عملکرد شناختی در افراد دارای دیابت نوع یک مؤثر باشند. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر عصاره بابونه در خلال تمرین استقامتی بر سطوح گلوکز خون و پروتئین VEGF هایپوکمپ موش­های دارای دیابت نوع یک بود.
مواد و روش­ها: در این مطالعه تجربی 30 سر موش صحرایی نر بالغ به­طور تصادفی به پنج گروه کنترل (C)، دیابت (D)، دیابت-تمرین استقامتی (DT)، دیابت-عصاره بابونه (DS) و دیابت-عصاره بابونه-تمرین استقامتی (DTS) تقسیم شدند. تمرین استقامتی پنج جلسه در هفته به­مدت هشت هفته انجام شد. عصاره بابونه با دوز ۲۵۰ میلی‌گرم/کیلوگرم به‌صورت خوراکی (گاواژ) روزانه تجویز شد. سطوح گلوکز خون و پروتئین VEGF هایپوکمپ اندازه­گیری شد. برای تحلیل داده­ها از آنالیز واریانس یک­طرفه در سطح معناداری 05/0>p استفاده شد.
نتایج: گلوکز خون در گروه‌های دیابتی بالاتر از گروه C بود (001/0=p). تمرین و عصاره بابونه هر دو گلوکز را کاهش دادند، اما اثر ترکیبی آن‌ها معنادارتر بود (001/0=p). بعلاوه، سطوح پروتئین VEGF گروه­های دیابتی به­طور معناداری از گروه C کمتر بود (001/0=p). همچنین، سطوح پروتئین VEGF تمام گروه­ها به­طور معناداری از گروه D بیشتر بود (05/0>p). با این حال، سطوح پروتئین VEGF گروه­های DT و DS تفاوت معناداری با هم نداشتند (37/0p=). علاوه بر این، سطوح پروتئین VEGF گروه­های DT و DTS اختلاف معناداری با هم نداشتند (13/0=p)، اما اختلاف معناداری بین سطوح پروتئین VEGF گروه‌های DS با DTS وجود داشت (002/0=p).
نتیجه­گیری: عصاره بابونه و تمرین استقامتی و تعامل آنها اثر مثبتی بر سطوح گلوکز خون و پروتئین VEGF هایپوکمپ در دیابت نوع یک دارد. بنابراین، به‌نظر می‌رسد مصرف عصاره بابونه در خلال تمرین استقامتی راهکاری بسیار مؤثر برای بهبود عملکرد شناختی در دیابت نوع یک است.
واژه‌های کلیدی: دیابت نوع یک، تمرین استقامتی، عصاره بابونه، پروتئین VEGF
     
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1404/6/22 | ویرایش نهایی: 1405/2/23 | پذیرش: 1405/2/23
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



Creative Commons License
This open access journal is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial ۴.۰ International License. CC BY-NC ۴. Design and publishing by Kashan University of Medical Sciences.
Copyright ۲۰۲۳© Feyz Medical Sciences Journal. All rights reserved.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علوم پزشکی فیض Feyz Medical Sciences Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.21 seconds with 46 queries by YEKTAWEB 4741