سابقه و هدف: با توجه به وجود گزارش ها مبنی بر شیوع مقاومت آنتی بیوتیکی در عوامل عفونت های ادراری و عدم اطلاع از وضعیت آن در کاشان، این مطالعه جهت تعیین عوامل عفونت ادراری و شیوع مقاومت آنتی بیوتیکی در آن ها در افراد مراجعه کننده به بیمارستان شهید بهشتی کاشان طی سال های 76-1374 انجام گرفت.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر به روش مطالعه داده های موجود صورت پذیرفت. پرونده بیماران بستری که کشت ادرار مثبت و آنتی بیوگرام داشتند، مورد بررسی قرار گرفت. شیوع باکتری های مولد عفونت ادراری و میزان مقاومت آنتی بیوتیک ها در سال های مورد بررسی تعیین شد و اطلاعات با آمار توصیفی ارایه گردید.
یافته ها: شایع ترین عامل باکتریایی E.coli و بعد کلبسیلا و آنتروباکتر شایع تر بوده اند. الگوی شیوع عوامل ادراری در هر سه سال مشابه بود. مقاومت آنتی بیوتیکی نسبت به آمپی سیلین از 76% به 81% و سپس 90% افزایش و نسبت به کوتریموکسازول از 56% به 60% و سپس 66% در مورد سفالوتین از 48% به 51% و در نهایت به 59% افزایش یافت. میزان افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی عوامل ادراری نسبت به سه داروی مذکور سالیانه 9-3% بود.
نتیجه گیری: مقاومت عوامل ادراری نسبت به آنتی بیوتیک های رایج در درمان عفونت ادراری شایع می باشد و شیوع این مقاومت سال به سال رو به افزایش است و ضروری است که هر سال حساسیت عوامل ادراری به آنتی بیوتیک ها بررسی و ارزیابی گردد. این آگاهی پزشکان را در انتخاب آنتی بیوتیک اولیه مناسب در درمان عفونت ادراری راهنمایی می کند.
Sharif A R, Adib Haj Bagheri M, Mossavi S G A, Sharif M R, Chavoshi G. Rate of antibiotic resistance of bacterial urinary infection in Kashan, 1995-97 . Feyz Med Sci J 1999; 3 (1) :41-45 URL: http://feyz.kaums.ac.ir/article-1-525-fa.html
شریف علیرضا، ادیب حاج باقری محسن، موسوی سید غلامعباس، شریف محمد رضا، چاووشی قاسم. میزان مقاومت آنتی بیوتیکی در عوامل باکتریایی عفونتهای ادراری کاشان طی سال های 76-1374 . مجله علوم پزشکی فيض. 1378; 3 (1) :41-45
.png){kind=logo}
