سابقه و هدف: با توجه به شیوع افسردگی و شایع بودن MI و عوارض شناخته شده آن دو و عدم اطلاع از وضعیت افسردگی در محیط CCU و به منظور بررسی شیوع افسردگی در بیماران AMI بستری شده در بخش CCU بیمارستان شهید بهشتی کاشان، این تحقق در زمستان سال 1376 انجام گرفت.

مواد و روش ها: مطالعه اخیر از نوع توصیفی (Descriptive) بوده و بر روی کلیه بیماران مبتلا به MI بستری شده در CCU صورت پذیرفت که به طور متوسط ماهانه حدود 30 نفر انتخاب شدند و با مراجعه به پرونده بیماران، وجود هر گونه سابقه ناراحتی قلبی، مصرف دارو و اختلالات خلقی بررسی گردید. پس از انتخاب نمونه برای افسردگی، بیمارانی که اختلالات خلقی، مصرف داروهای موثر بر روان و یا سابقه بستری نداشتند، انتخاب شدند. سپس آزمایش Beck برای کلیه بیماران تکمیل گردید. این شاخص به درجات صفر تا 3 طبقه بندی شدند و 15 عنوان محتوای روان شناختی و 16 عنوان محتوای جسمی دارد. فهرست افسردگی Beck شامل 14-0؛ افسردگی در سطح طبیعی جامعه، 30-15؛ افسردگی خفیف، 47-31؛ افسردگی با شدت متوسط، 63-48؛ افسردگی شدید می باشد. سپس داده ها با کمک برنامه EP15 و با استفاده از شاخص های توصیفی ارایه گردید.

یافته ها: طی مدت مطالعه، 100 بیمار که 23 نفر (23%) زن و 77 نفر (77%) مرد بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. بیشترین میزان افسردگی خفیف و متوسط در بین کارگران و بیشترین تعداد افسردگی خفیف در افراد دارای تحصیلات دیپلم و زیر دیپلم مشاهده گردید. افسردگی متوسط در افراد با تحصیلات بالاتر، کمتر دیده شد. همچنین افسردگی در خانواده های با جمعیت کمتر، بیشتر ملاحظه می گردد. شیوع افسردگی در زنان 3-2 برابر بیش از مردان است. ابتلا به MI و بستری در CCU بروز افسردگی را افزایش می دهد اما بین شدت افسردگی، سن، جنس، سواد و شغل تفاوتی مشاهده نشد. آیا ابتلا به MI و بستری شدن در CCU میزان بروز افسردگی را افزایش می دهد؟ که این مساله نیاز به انجام مطالعه ای در سطح وسیع و پیگیری بیماران به مدت طولانی مشخص می گردد.

نتیجه گیری: نتایج مطالعه توجه بیشتر به خانم های بستری در بخش CCU و همچنین افرادی که تعداد خانوار آن ها کمتر از 2-1 نفر است را نشان می دهد و همچنین لزوم بررسی اثرات محیط بخش CCU بر میزان افسردگی با توجه به اهمیت عوارض افسردگی در این بیماران را نشان می دهد.