[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 4، شماره 3 - ( فصلنامه 1379 ) ::
جلد 4 شماره 3 صفحات 23-31 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه قدرت دو روش الیزا و ایمونوفلورسانس غیرمستقیم و روش های انگل شناسی در تشخیص آلودگی به استرونژیلوییدس استرکورالیس در بیماران دیالیزی و پیوند کلیوی
علی نوبخت حقیقی*، بابک صدر نوری
چکیده:   (8917 مشاهده)

سابقه و هدف: آلودگی به استرونژیلوییدس استرکورالیس در بیماران دیالیزی و پیوندی به دلیل توانایی در ایجاد بیماری های کشنده از اهمیت ویژه ای برخوردار است. عدم وجود علایم اختصاصی بالینی را در مبتلایان به استرونژیلوئیدیازیس با مشکلات فراوانی روبرو ساخته است و به منظور تعیین قدرت روش های الیزا و ایمونوفلورسانس غیر مستقیم در تشخیص این آلودگی، تحقیق بر روی مراجعه کنندگان به بیمارستان ها برای عمل دیالیز و پیوند کلیه طی سال 1375 انجام گرفت.

مواد و روش ها: پژوهش حاضر با روش کارآزمایی بالینی از نوع تشخیص بر روی 110 نفر که سیر درمان آن ها دیالیز و یا پیوند کلیه بود، صورت پذیرفت. بدین منظور از مقایسه دو روش الیزا و ایمونوفلورسانس غیر مستقیم و مقایسه آن ها با روش های انگل شناسی مدفوع و روش تغلیظ فرمالین اتر استفاده شد. میزان حساسیت، ویژگی، ارزش پیش بینی مثبت و منفی هر یک از روش های الیزا و ایمونوفلورسانس غیر مستقیم و نیز دو روش انگل شناسی تعیین گردید.

یافته ها: از 110 نمونه مورد بررسی، 14 نمونه آلودگی قطعی داشته و 96 نفر غیر آلوده بوده اند. ارزش تشخیصی الیزا و ایمونوفلورسانس غیر مستقیم 100% بود و بین هر دو روش بستگی کامل وجود داشت. هر دو روش انگل شناسی قادر به تشخیص نمونه های مثبت بودند و همه موارد منفی را منفی گزارش کردند. در تعداد پاسخ های مثبت نمونه های گرفته شده از بیماران دیالیزی گیلان و دیالیزی های تهران و همچنین بیماران دیالیزی گیلان و پیوندی گیلان اختلاف معنی داری وجود نداشت ولی تعداد پاسخ های مثبت در ارتباط با جنس اختلاف معنی داری مشاهده نگردید.

نتیجه گیری: احتمالا مصرف داروهای سرکوب کننده در بیماران پیوندی باعث کاهش تیتر آنتی بادی علیه انگل و عدم تشخیص توسط روش های ایمونولوژیک می گردد. روش های الیزا و ایمونوفلورسانس غیر مستقیم روش هایی سریع، ساده و قابل انجام با حساسیت و ویژگی بسیار بالا در تشخیص ایمونولوژیک استرونژیلوئیدیازیس می باشند.

واژه‌های کلیدی: الیزا، ایمونوفلورسانس، دیالیزی
متن کامل [PDF 1374 kb]   (1360 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۷/۸/۲۵
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nobakht Haghighi A, Sadr Noori B. Comparison of ELISA, indirect immunofluorescence and mycological method for detection of Strongyloides Stercoralis infection among hemodialysis and renal transplantation patients . Feyz. 2000; 4 (3) :23-31
URL: http://feyz.kaums.ac.ir/article-1-428-fa.html

نوبخت حقیقی علی، صدر نوری بابک. مقایسه قدرت دو روش الیزا و ایمونوفلورسانس غیرمستقیم و روش های انگل شناسی در تشخیص آلودگی به استرونژیلوییدس استرکورالیس در بیماران دیالیزی و پیوند کلیوی . دوماه نامه علمي ـ پژوهشي فيض. 1379; 4 (3) :23-31

URL: http://feyz.kaums.ac.ir/article-1-428-fa.html



دوره 4، شماره 3 - ( فصلنامه 1379 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله علمی پژوهشی فیض ::: دانشگاه علوم پزشکی کاشان KAUMS Journal ( FEYZ )
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3961