سابقه و هدف: با توجه به اهمیت یادگیری و با خاطرسپاری بلند مدت آموخته ها و وجود گزارش هایی که ارایه پیش زمینه یادگیری را مورد تاکید قرار می دهد و از طرفی اهمیت درس آناتومی و تاثیر آن در کسب توانایی های بالینی و نیز به منظور ارتقای کیفیت آموزش آناتومی این تحقیق بر روی دانشجویان پزشکی ورودی 1375 دانشگاه علوم پزشکی در نیم سال دوم سال تحصیلی 76-1375 و در دروس آناتومی قفسه سینه و شکم انجام گرفت.

مواد و روش ها: پژوهش حاضر با روش تجربی و بر روی 56 نفر از دانشجویان صورت پذیرفت. دانشجویان در مباحث آناتومی قفسه سینه به عنوان گروه شاهد و همان دانشجویان در مباحث شکم به عنوان گروه مورد، در نظر گرفته شدند. کلاس های آناتومی عملی دانشجویان در گروه مورد قبل از کلاس تئوری و در گروه شاهد بعد از کلاس تئوری برگزار گردید، میانگین نمرات هر گروه (شامل نمره های آزمون های بین ترم و نمرات نهایی هر مبحث) و نظرات دانشجویان در مورد روش آموزش بررسی و با آزمون دقیق فیشر و آزمون Mann-Whithney مورد بررسی قرار گرفت.

یافته ها: میانگین نمرات نظری گروه شاهد (3.11±2.13) نسبت به نمرات نظری گروه مورد (2.93±15) کاهش نشان می دهد. در مجموع نمرات نظری و عملی و آزمون های بین ترم گروه شاهد (2.53±12.8) نسبت به گروه مورد (2.67±14.3) نیز کاهش نشان می دهد. همچنین 67.2% از دانشجویان روش جدید آموزشی را پذیرفته اند و 69% از آن ها اظهار آرامش بیشتری هنگام مطالعه با روش جدید داشته اند.

نتیجه گیری: ارائه کلاس عملی آناتومی قبل از درس نظری آن به عنوان یک پیش زمینه اولیه موجب تسهیل یادگیری درس آناتومی می شود. تحقیق بیشتر برای سایر دروس توصیه می گردد و همچنین توصیه می شود تاثیر بلند مدت این روش مورد بررسی قرار گیرد.