سابقه و هدف: با توجه به شیوع سرطان های پستان و پیش آگهی شناخته شده و تناقضاتی که در مورد نقش سن بیماران و درجه بدخیمی تومور با پیش آگهی این بیماران وجود دارد و به منظور تعیین رابطه بدخیمی بافتی و سن بیماران با پیش آگهی مبتلایان به سرطان سینه، این تحقیق بر روی مراجعه کنندگان به بیمارستان های شهید مصطفی خمینی، شهدای تجریش و لقمان حکیم طی سال های 1372 تا 1378 انجام گرفت.

مواد و روش ها: تحقیق به روش مورد-شاهدی روی 200 بیمار مبتلا به سرطان پستان صورت پذیرفت. صد نفر براساس درگیری غدد لنفاوی و اندازه بزرگتر از 2.5cm در گروه دارای پیش آگهی بد (مورد) و 100 بیمار براساس نداشتن معیارهای مذکور در گروه دارای پیش آگهی خوب قرار گرفتند (شاهد). سن بیماران در زمان مراجعه مشخص و درجه بدخیمی بافتی بیماران براساس معیارهای Bloom-Richardson در گروه های I و II و III تعیین شد و نقش این دو فاکتور با پیش آگهی بد با آزمون های t و کای دو مورد قضاوت قرار گرفت و O.R آن ها در نمونه ها تعیین و میزان واقعی آن در جامعه برآورد گردید.

یافته ها: تحقیق بر روی 200 نفر شامل 100 نفر در گروه شاهد و 100 نفر در گروه مورد به عمل آمد. سن بیماران گروه شاهد 8.80±42.5 و گروه مورد 12.2±53.4 سال بود که نشان می دهد یک اختلاف 11 سال و 25.6% وجود داشته است (P<0.001) و ابتلا به سرطان سینه در سنین بالای 50، شانس بروز بدخیمی را 17 برابر افزایش می دهد. درجه بدخیمی در بروز پیش آگهی نقش داشته و درجه بدخیمی III نسبت به I شانس بروز سرطان سینه با پیش آگهی بد را 5.6 برابر افزایش می دهد (P<0.0005).

نتیجه گیری و توصیه ها: سن و درجه بدخیمی بیماری در بروز پیش آگهی بد مبتلایان به سرطان سینه نقش دارند. توصیه می شود که با مشخص کردن دو فاکتور مذکور اقدامات پیشگیرانه برای عوارض شناخته شده بدخیمی وخیم معمول گردد.