سابقه و هدف: ضربه های مغزی از علل مهم مرگ و میر در جوامع بشری است و در بین آن ها، شکستگی های قاعده جمجمه از اهمیت خاصی برخوردارند. این مطالعه به منظور تعیین علایم و عوارض در یک صد مورد شکستگی قاعده جمجمه و پیگیری شش ماهه آن در بیمارستان شهید رهنمون یزد در سال 1376 انجام گرفت.

مواد و روش ها: این مطالعه به روش توصیفی به شکل مقطعی صورت پذیرفت. از کلیه بیماران شرح حال، معاینه دقیق بالینی، ارزیابی پرتوشناسی به صورت عکس ساده جمجمه، توموگرافی کامپیوتری مغزی بدون کنتراست و در صورت نیاز مشاوره گوش و حلق و چشم به عمل آمد. بیماران به مدت شش ماه با ویزیت و معاینه ماهانه پیگیری شدند و نتایج درمان و بویژه موارد بروز مننژیت براساس LP و نیز نقش زوج عصبی با پیش آگهی درمان با آزمون McNemar مورد قضاوت آماری قرار گرفت.

یافته ها: در این مطالعه شایع ترین گروه سنی درگیر مردان 29-10 ساله به میزان 26%، شایع ترین مکانیسم آن تصادفات موتور سیکلت به میزان 45% در خیابان های درون شهری، شایع ترین علامت بالینی خونریزی از بینی به میزان 60%، شایع ترین آسیب عصبی کرانیال همراه آسیب زوج هشت برابر 35% و برای زوج 1 به میزان 30% بوده است و در پیگیری شش ماهه در بیماران دارای پیگیری زوج عصبی هشت، به میزان 21.7% کماکان درگیری وجود داشته و بعد در بیماران زوج عصبی 7، به میزان 15.9%، بیشترین و بهترین نتیجه درمان در بیماران زوج عصبی یک به میزان 26.5% بود (P<0.001) و 4 درصد بیماران دچار مننژیت شده اند.

نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به کمبود عوارض بخصوص مننژیت به نظر می رسد تجویز آنتی بیوتیک در شکستگی های قاعده جمجمه مورد ندارد و فقط در موارد خاص باید آنتی بیوتیک تجویز شود و به هر حال انجام یک مطالعه تجربی را در این مورد توصیه می نماید.