سابقه و هدف: با توجه به اهمیت سو تغذیه و عوارض ناشی از آن در گروه آسیب پذیر اطفال زیر 5 سال و به منظور تعیین شیوع و رابطه وضع اقتصادی خانواده با آن، این مطالعه در سال 1376 در کودکان مراجعه کننده به بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران صورت پذیرفت.

مواد و روش ها: تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی و سرشماری روی 1028 کودک یک تا پنج ساله که در تابستان 1376 به درمانگاه های اطفال تهران مراجعه کرده بودند، صورت گرفت. دو گروه مورد و شاهد به لحاظ متغیرهای زمینه ای و مخدوش کننده همسان شده بودند. گروه مورد و شاهد در مرحله دوم طرح پس از شناسایی اطفال مبتلا به سوتغذیه مشخص گردید. بدین ترتیب افراد مبتلا به سوتغذیه گروه مورد و 550 کودک غیرمبتلا به سوتغذیه که با گروه مورد همسان شده بودند، به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. اطلاعات لازم از قبیل بعد خانوار، جنس و سن کودک از طریق پرسش نامه جمع آوری شده بودند پس از حذف 33 کودک مبتلا به سوتغذیه ثانویه، شیوع و شدت سوتغذیه توسط معیار قد، وزن به سن و مطابق طبقه بندی مک لارن ورید ارزیابی گردید.

یافته ها: در این بررسی 161 (16.2%) کودک مبتلا به سوتغذیه بودند که 46.6% پسر و 53.4% دختر بودند. 22.4 درصد افراد گروه مورد 32.7% افراد گروه شاهد در خانواده های 3، 4 نفری و 31.1% افراد گروه مورد 23.1% افراد گروه شاهد در خانواده های 7 نفری به بالا زندگی می کردند. 35.4 درصد مادران افراد گروه مورد و 28.5% گروه شاهد شاغل بودند. بین درآمد ماهانه خانواده (P<0.0001)، بعد خانوار (P<0.0209) و سواد مادر (P<0.03) با سوتغذیه کودکان رابطه معنی دار آماری وجود دارد.

نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به تاثیر برخی از عوامل اقتصادی در شیوع و شدت سوتغذیه لازم است بررسی و رسیدگی به این مسئله جزو اولویت های برنامه ریزی کشوری قرار گیرد تا بدین ترتیب از عوارض و مخارج درمان سوتغذیه کاسته شود.