سابقه و هدف: با توجه به نگرانی های موجود در مورد کمیت و کیفیت فاضلاب های صنعتی و عوارض شناخته شده آن بر روی انسان و محیط زیست و نیز وجود مواد آلاینده متفاوت در این فاضلاب و عدم اطلاع از وضعیت پارامترهای آن و نیز تاثیر انواع مواد منعقد کننده، این تحقیق بر روی فاضلاب کارخانه کبریت سازی تبریز در سال 1378 انجام گرفت.

مواد و روش ها: تحقیق در دو مرحله انجام گرفت که مرحله اول آن به روش توصیفی برای تعیین کمیت و کیفیت فاضلاب و مرحله دوم به روش تجربی برای تعیین تاثیر مداخله مواد منعقد کننده بود. نمونه برداری فاضلاب به منظور سنجش پارامترها در سه نوبت به فواصل هفتگی و در هر نوبت به صورت روزانه از ساعت 8 صبح امروز تا 8 صبح روز بعد در فواصل زمانی یک ساعته انجام شد. بر روی فاضلاب پارامترهای pH، مقدار اکسیژن مورد نیاز واکنش های شیمیایی (COD)، مقدار اکسیژن مورد نیاز واکنش های بیولوژیکی (BOD)، فسفر، ازت، کل جامدات و جامدات معلق مورد سنجش قرار گرفت. در مرحله دوم تاثیر کلرور فریک، سولفات آهن، سولفات آلومینیوم و آهک بر زدایش COD تعیین گردید.

یافته ها: این تحقیق بر روی 12 نمونه مرکب انجام گرفت و مشخص گردید که در فاضلاب این کارخانه حداکثر غلظت پارامترهای COD، BOD و کل جامدات به ترتیب 10906، 120 و 69562 میلی گرم در لیتر است. بهترین نوع ماده منعقد کننده برای تصفیه این فاضلاب کلرور فریک در غلظت 100 میلی گرم در لیتر بود که COD را از غلظت 117±7560 به 95±646 میلی گرم در لیتر کاهش داد.

نتیجه گیری و توصیه ها: فاضلاب این کارخانه بسیار آلوده بوده و بخش عمده آلودگی های آن را مواد آلی غیرقابل تجزیه بیولوژیکی تشکیل می دهد که این نوع آلودگی ها با شاخص COD بیان می شود با توجه به بالا بودن غلظت COD استفاده از روش بیولوژیکی برای تصفیه آن استفاده نمی شود و روش پیشنهادی برای تصفیه آن استفاده از فرآیند انعقاد شیمیایی از طریق کاربرد کلرور فریک است.