سابقه و هدف: سندروم داون از متداول ترین اختلالات ژنتیکی است که با هیپوتونی عمومی عضلات و اشکالاتی در مهارت های حرکتی همراه می باشد. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر تمرینات درکی حرکتی بر روی عملکرد درکی حرکتی و مهارت های ترسیمی کودکان سندرم داون می باشد.

مواد و روش ها: این پژوهش به صورت کارآزمایی بالینی از نوع طرح تک آزمودنی (ای - بی) با استفاده از نمونه در دسترس صورت گرفت. در این مطالعه مشارکت کننده ها در فاز پایه به صورت 2 بار در هفته مورد ارزیابی قرار گرفتند. پس از ثبات محوری ارزیابی ها، در فاز درمان به مدت 5/1 ماه، هر هفته 3 جلسه 60 دقیقه ای تحت آموزش تمرینات درکی حرکتی قرار گرفتند. جهت بررسی الگوی تغییرات در فاز پایه و درمان، از آماره سی و آزمون آنالیز بیزین استفاده گردید.

نتایج: نتایج حاصله نشان می دهد که تاثیر تمرینات درکی حرکتی بر عملکرد درکی حرکتی، تنها در 1 شرکت کننده از تاثیر متوسط تا قوی، بر توانایی ترسیم از روی الگو، در 2 مشارکت کننده از تاثیر ضعیف، 2 مشارکت کننده از تاثیر خیلی  قوی و 1 مشارکت کننده از تاثیر متوسط و بر هماهنگی دیداری حرکتی، از تاثیر خیلی قوی در 4 شرکت کننده و تاثیر قوی تا خیلی قوی در 1 شرکت کننده برخوردار بوده است.

نتیجه گیری: نتایج حاصله نشان می دهد که تمرینات درکی حرکتی می توانند مداخله درمانی موثری برای بهبود هماهنگی دیداری حرکتی و متعاقب آن مهارت های ترسیمی کودکان سندروم داون باشند.