در شماره یکم دوره هیجدهم مجله فیض مقالهای تحت عنوان " مقایسه اثرمیزوپروستول واژینال با لامیناریا در آمادهسازی سرویکس برای القای لیبر زنان حامله ترم" در صفحات 51-47 منتشر شده است که بهنظر میرسد دچار نواقصی است که یافتهها و نتیجهگیری تحقیق را مخدوش میکند. لذا، ضمن تشکر از نویسندگان و دست اندکاران چاپ مقاله، خواهشمند است بهمنظور ارتقای کیفیت دانش مقاله نویسی، مطالب زیر را در یکی از شمارههای مجله درج نمایید.
در سطر پنجم بخش "مواد و روشها" نویسندگان ذکر کردهاند که جمعیت مورد مطالعه خانمهایی بودهاند که دیلاتاسیون صفر تا دو سانتیمتر و افاسمان صفر تا دو درصد داشتهاند و تحت القای لیبر با شیاف میزوپروستول یا لامیناریای 3 میلیمتری قرار گرفتهاند، اما توضیح نداده اند که افاسمان دو درصد را چگونه تشخیص میدادهاند؟ باتوجه به اینکه لامیناریا در سه اندازه کوچک (5-3 میلیمتر)، متوسط (8-6 میلیمتر) و بزرگ (10-8 میلیمتر) وجود دارد [1]، آیا از اندازه کوچک آن میتوان برای سرویکسی که 2 سانتیمتر دیلاتاسیون دارد استفاده کرد؟ همچنین، بهتر بود ذکر میشد که لامیناریای 3 میلیمتری حداکثر تا چند میلیمتر میتواند افزایش قطر پیدا کند؟ حداکثر زمان لازم برای رسیدن به بیشترین قطر چقدر است؟ لامیناریا و میزوپروستول محصول کدام شرکت است؟ همانطور که در "مقدمه" ذکر شده است، وضعیت سرویکس (که با تعیین نمره Bishop مشخص میشود) عامل مهمی در میزان موفقیت پاسخ به القای لیبر است [2]، اما در مورد اینکه تغییرات این عامل چگونه بررسی یا کنترل شده است، توضیحی وجود ندارد.
در بخش "نتیجهگیری و بحث" از آنجاییکه لامیناریا تا شروع فاز فعال زایمانی مؤثر است و در موفقیت القای لیبر عوامل متعددی مؤثر میباشند، نمیتوان موفقیت القاء و عدم نیاز به سزارین را بهعنوان اثر مسقیم لامیناریا دانسته و نتیجه گرفت که در گروه دریافتکننده لامیناریا میزان سزارین کمتر از گروه میزوپروستول بوده است.