سردبیر محترم مجله فیض

در شماره یکم دوره هیجدهم مجله فیض مقاله­ای تحت عنوان " مقایسه اثرمیزوپروستول واژینال با لامیناریا در آماده­سازی سرویکس برای القای لیبر زنان حامله ترم" در صفحات 51-47 منتشر شده است که به­نظر می­رسد دچار نواقصی است که یافته­ها و نتیجه­گیری تحقیق را مخدوش می­کند. لذا، ضمن تشکر از نویسندگان و دست اندکاران چاپ مقاله، خواهشمند است به­منظور ارتقای کیفیت دانش مقاله نویسی، مطالب زیر را در یکی از شماره­های مجله درج نمایید.

در سطر پنجم بخش "مواد و روش­ها" نویسندگان ذکر کرده­اند که جمعیت مورد مطالعه خانم­هایی بوده­اند که دیلاتاسیون صفر تا دو سانتی­متر و افاسمان صفر تا دو درصد داشته­اند و تحت القای لیبر با شیاف میزوپروستول یا لامیناریای 3 میلی­متری قرار گرفته­اند، اما توضیح نداده ­ اند که افاسمان دو درصد را چگونه تشخیص می­داده­اند؟ باتوجه به اینکه لامیناریا در سه اندازه کوچک (5-3 میلی­متر)، متوسط (8-6 میلی­متر) و بزرگ (10-8 میلی­متر) وجود دارد [1]، آیا از اندازه کوچک آن می­توان برای سرویکسی که 2 سانتی­متر دیلاتاسیون دارد استفاده کرد؟ هم­چنین، بهتر بود ذکر می­شد که لامیناریای 3 میلی­متری حداکثر تا چند میلی­متر می­تواند افزایش قطر پیدا کند؟ حداکثر زمان لازم برای رسیدن به بیشترین قطر چقدر است؟ لامیناریا و میزوپروستول محصول کدام شرکت است؟ همان­طور که در "مقدمه" ذکر شده است، وضعیت سرویکس (که با تعیین نمره Bishop مشخص می­شود) عامل مهمی در میزان موفقیت پاسخ به القای لیبر است [2]، اما در مورد اینکه تغییرات این عامل چگونه بررسی یا کنترل شده است، توضیحی وجود ندارد.

در بخش "نتیجه­گیری و بحث" از آنجایی­که لامیناریا تا شروع فاز فعال زایمانی مؤثر است و در موفقیت القای لیبر عوامل متعددی مؤثر می­باشند، نمی­توان موفقیت القاء و عدم نیاز به سزارین را به­عنوان اثر مسقیم لامیناریا دانسته و نتیجه گرفت که در گروه دریافت­کننده لامیناریا میزان سزارین کمتر از گروه میزو­پروستول بوده است.