سابقه و هدف: با توجه به اهمیت بهداشتی و زیان های اقتصادی ناشی از نماتودهای دستگاه گوارش در انسان و علف‌خواران و شیوع متفاوت آنها و عدم آگاهی از وضعیت آلودگی دردام های مختلف این مطالعه به منظور تعیین وفور نماتودهای روده بزرگ نشخوارکنندگان ذبح شده در کشتارگاه کاشان در سال 1381 صورت پذیرفت.

مواد و روش ها:‌ تحقیق به روش توصیفی انجام گرفت، تعداد 195 نشخوارکننده شامل 80 رأس گوسفند، 78 رأس بز و 37 راس گاو که از نقاط مختلف ایران در کشتارگاه کاشان ذبح می شدند، صورت پذیرفت

یافته ها: از مجموع دام های مورد مطالعه 35 راس نر و 167 راس ماده بودند که روده بزرگ آنان جهت آلودگی انگلی جدا و در ظرف فرمالین 10درصد قرار داده و به آزمایشگاه انگل شناسی دانشکده پزشکی منتقل می گردید. روده و محتویات آنها از نظر میکروسکوپی و ماکروسکوپی بررسی شد. پس از ثبت اطلاعات، نتایج حاصله طبقه بندی و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.

از 195 دام مورد آزمایش 35 راس نر و 167 راس ماده بود. آلودگی به نماتودهای شابرتی‌ایده 54 درصد، ‌تریکوریده 5/38 درصد، اکسیوریده 5/7 درصد و در کلیه نمونه‌ها در جنس ماده و در فصل تابستان بیشترین موارد آلودگی مشاهده شد. در این بررسی آلودگی در گوسفندان و بزها به تریکوریس دیسکالر 25 و 18 درصد و به شابرتیااووینا 8/58 و 8/62 درصد، در گاوه 8/1 درصد به تریکوریس اوویس و 8/10 درصد به ازوفاگوستومم و نولوزوم بود. آلودگی به اسکریابینی اوویس از خانواده اکسیوریده در گوسفندان 25 درصد، بزها 32 درصد و در گاوها 2/8 درصد تعیین گردید.

نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به شیوع بالای آلودگی در دام های مورد مطالعه و عوارض شناخته شده آن پیشنهاد می‌شود بررسی تأثیر درمان و عدم درمان در این حیوانات بر سلامت دام‌ها انجام گیرد.