سابقه وهدف: بیماری عروق کرونر یکی از شایع‌ترین علل مرگ و میر و ناتوانی است. درمان طبی اساس درمان این بیماری است؛ اما یکی از روش‌های درمانی قابل اعتماد، عمل جراحی پیوند عروق کرونر است که استفاده از آن رو به افزایش است. این مطالعه جهت تعیین تأثیر این عمل در نتایج تست ورزش و اکوکاردیوگرافی بیماران مبتلا به تنگی عروق کرونر طراحی و اجرا شد.

مواد و روش‌ها: ‌ تحقیق با طراحی کارآزمایی بالینی از نوع مقایسه قبل و بعد بر روی 40 بیماری که کاندید عمل جراحی پیوند عروق کرونر بودند انجام شد. بیمارانی که موارد منع تست ورزش را نداشتند؛ تحت اکوکاردیوگرافی و تست ورزش قرار گرفتند و کسر جهشی بطن چپ، مدت زمان تست ورزش، درصد بیماران با تست ورزش مثبت، ‌تنگی نفس و آنژین صدری در آنها تعیین و جهت انجام عمل پیوند عروق کرونر ارجاع شدند. 6-3 ماه بعد از عمل شاخص‌های فوق مجدداً بررسی شدند و با آزمون‌های MC NEMAR' S و T-test Paired مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.

یافته‌ها:‌ میانگین سنی بیماران 2/59 سال و 70 درصد بیماران مرد بودند. میانگین کسر جهشی بطن چپ در هر دو زمان قبل و بعد از عمل 50 درصد بود که اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. مدت زمان تست ورزش قبل از عمل 7/1 ± 79/6 دقیقه و بعد از عمل 7/1 ± 30/8 دقیقه بود که این اختلاف معنی‌دار بود (001/0 P< ) میزان شیوع تنگی نفس،‌ آنژین صدری و تست ورزش مثبت قبل از عمل به ترتیب 5/62، 5/82 و 5/92 درصد و بعد از عمل به ترتیب 5/17، 5/17 و 5/37 درصد بود که هر سه شاخـص اخیر بعد از عـمل کاهش معنی‌داری داشتند (01/0 P< ).

نتیجه‌گیری: ‌ عمل جراحی پیوند عروق کرونر در بهبود تنگی نفس، ‌آنژین صدری و ظرفیت فعالیت فیزیکی بیماران تأثیر مثبت دارد ولی در بهبود کسر جهشی بطن چپ تأثیری ندارد. تحقیقات بیشتری برای بررسی تأثیر عمل روی کسر جهشی و تأثیر عمل در میان مدت و درازمدت توصیه می‌شود.