سابقه و هدف: تعداد سالمندان در جوامع مختلف از جمله ایران رو به افزایش است. با افزایش سن مشکلات متعدد جسمانی، روانی و اجتماعی گریبان­گیر افراد می­شود که می­تواند هزینه­های سنگین اقتصادی را در بر داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی این مشکلات و ارتباط آن با عوامل دموگرافیک است.

مواد و روش­ها: این مطالعه مقطعی طی سال­های 1388 تا 1390 بر روی 315 نفر (173 مرد و 142 زن) سالمند انجام شد. شرکت کنندگان با مراجعه به منازل شهر و به­طور تصادفی انتخاب شدند. به­وسیله­ی پرسشنامه اطلاعات آنها جمع­آوری شد و سپس داده­ها تجزیه و تحلیل شدند.

نتایج: یافته­های مطالعه حاضر نشان می­دهند که 9/54 درصد جامعه مذکر، 9/42 درصد بی­سواد، 6/1 درصد مجرد بوده و 3/61 درصد پاسخ­گویان دارای مشکلات جسمانی هستند. بیشترین مشکلات جسمی مربوط به دستگاه قلب و عروق با 8/43 درصد بود. 5/89 درصد احساس آرامش می­کردند و 9/36 درصد افراد از زندگی خود راضی نبودند.

نتیجه­گیری: در مجموع می­توان گفت که سالمندان زاهدان به­خصوص زنان سالمند دارای مشکلات متعدد جسمانی، روحی و اجتماعی هستند؛ به­طوری­که این مشکلات روی کیفیت زندگی آنها تأثیر می­گذارد و برای رفع یا کاهش این مشکلات نیازمند همکاری سالمند، خانواده و جامعه می­باشیم.