سابقه و هدف: آلودگی محیطی و تحت تأثیر قرار گرفتن انسان توسط فلزات سنگین مانند جیوه، کادمیوم و سرب یک مشکل جدی و در حال رشد در دنیا شده است. متأسفانه پیدایش و کشف این فلزات در پنجاه سال اخیر باعث افزایش نمایی استفاده از فلزات سنگین در تولیدات و فرآیندهای صنعتی بوده است. ما روزانه به­طور غیر مستقیم از طریق ترکیبات زیستی مختلف، غذا، آب و هوا در معرض آلودگی این فلزات هستیم. فلزات سنگین ماده اصلی تشکیل دهنده پوسته زمین هستند. از آنجایی­که این فلزات به آسانی تجزیه نشده و از بین نمی­روند، به­عنوان مواد آلود کننده محیطی پایدار به­شمار می­روند. هدف از مقاله حاضر مروری بر تأثیر سمیت فلز سنگین سرب بر بخش­های مختلف بدن انسان است.

مواد و روش­ها: از پایگاه اطلاعاتی PubMed برای این تحقیق استفاده گردید.

نتایج: سرب یکی از مهمترین عناصر سنگین و سمی است که از طریق خوردن آب و غذا و از راه تنفس وارد بدن می­شود. به محض بلعیدن، این فلز با بیومولکول­های بدن مانند پروتئین­ها و آنزیم­ها به شکل ترکیبات بیوتوکسیک پایدار در می­آید. در نتیجه ساختار آنها، تغییر کرده و فعل و انفعالات زیستی آنها با مشکل مواجه می­شود. آلودگی سرب باعث جلوگیری از سنتز هموگلوبین، آسیب به عملکرد کلیه­ها، سیستم باروری، مفاصل، سیستم قلبی­عروقی، آسیب حاد و مزمن به سیستم عصبی مرکزی و سیستم عصبی جانبی می­شود.

نتیجه­گیری: در اطفال سمیت سرب باعث رشد ضعیف سلول­های خاکستری مغز، و در نتیجه بهره هوشی کم می­شود. سمیت حاد و مزمن سرب باعث بروز بیماری­های روانی می­گردد.