سابقه و هدف: جیوه عنصری سمی است که اولین بار آثار سمی آن در مینی­ماتای ژاپن در نوزادان مشاهده شد و به نام سندروم مینی­ماتا خوانده شد. علائم این سندروم لرزش، آتاکسی، پارالیزی و کاهش تون عضلانی است. گانگلیون­های قلبی تنظیم کننده ریتم قلبی هستند که حاوی سلول­های شوان، و رشته­های عصبی می­باشند. در این مطالعه تغییرات مورفولوژیک و فراساختاری سلول­های شوان و رشته­های عصبی در این گانگلیون­ها پس از تاثیر متیل مرکوری مورد بررسی قرار گرفته است.

مواد و روش­ها: تعداد 20 سر خرگوش نر سفید نیوزلندی به­طور مساوی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. به گروه تجربی 4 میلی­گرم بر کیلوگرم متیل مرکوری حل شده در آب مقطر روزانه به­صورت داخل صفاقی به­مدت دو هفته تزریق شد. گروه کنترل فقط آب دریافت کردند. در پایان دوره تزریق، حیوانات بیهوش شده و با محلول کارنوسکی پرفیوز شدند و چربی­های دور بطن و دهلیز آنها برداشته شد. سپس، گانگلیون­ها زیر استریو میکروسکوپ از چربی­ها جدا شده و برای مشاهده با میکروسکوپ الکترونی پردازش شدند.

نتایج: تغییرات فراساختاری در سلول­های شوان و رشته­های عصبی گانگلیون­های قلبی مشاهده شد که شامل متراکم شدن کروماتین و واکوئله شدن سیتوپلاسم سلول­های شوان و ظهور توده­های الکترون دنس در غشاء میلین دور رشته­های عصبی بود.

نتیجه­گیری: این نتایج نشان می­دهد که پس از تجویز متیل مرکوری، سلول­های شوان و رشته­های عصبی دچار تغییرات دژنراتیو در گانگلیون­های قلبی شده و عملکرد این گانگلیون­ها را تحت تاثیر قرار می­دهند که در درازمدت منجر به تغییردر ریتم قلب می­شود.