سابقه و هدف: عفونت ها یکی از علل عمده از کار افتادگی و مرگ در بیماران لوپوسی هستند. بیمارانی که نقص ایمنی دارند، در ریسک عوارض جدی آنفلوانزا هستند. در اینجا یک مورد لوپوس با پنومونی شدید آنفلوانزای H1N1 بدون مرگ و با پیش آگهی خوب گزارش می شود.

معرفی بیمار: آقای 37 ساله که با شکایت تب و تنگی نفس شدید، سرفه خلط دار و هموپتزی سریع پیشرونده در آبان ماه 1388 در بیمارستان شهید بهشتی کاشان بستری شد. در سابقه بیمار لوپوس اریتماتوس سیستمیک (SLE)، بیماری آنتی فسفولیپید و ترومبوفلبیت وریدهای عمقی (DVT) مکرر و سکته مغزی (CVA) وجود داشت. در گرافی قفسه سینه انفیلتراسیون دوطرفه آلوئولر مشهود بود و با توجه به شواهد اپیدمیولوژیک منطبق با آنفلونزای H1N1 در برخی بیماران بستری و عدم پاسخ به درمان آنتی بیوتیکی، نمونه شستشوی حلقی بینی برای تشخیص ویروسH1N1 به روش RT–PCR تهیه شده و درمان با اسلتامیویر آغاز شد. بعد از 4 روز تب بیمار قطع شده و تنگی نفس کاهش یافت و جواب مثبت RT–PCR تشخیص پنومونی H1N1 را به اثبات رساند. بیمار با وجود نقص ایمنی پیشرفته و مورتالیتی بالای پنومونی ویروسی آنفلوانزائی با توجه به درمان به موقع بهبودی یافت.

نتیجه گیری: با تشخیص و درمان سریع می توان از مرگ و میر پنومونی ویروسی آنفلونزائی در یک فرد با نقص ایمنی پیشگیری نمود.