fa آلودگی هوا تهدید پنهان برای بیماری‌های خودایمنی کودکان: خلاصه سیاستی medicine, paraclinic medicine, paraclinic كاربردي Applicable <div style="text-align: justify;"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-family:IRANyekan;"><span style="line-height:2;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA">افزایش جهانی بیماری‌های خودایمنی در کودکان، به‌عنوان یک چالش عمده و پرهزینه در حوزه بهداشت عمومی مطرح است. از سوی</span><span lang="FA">ی</span><span lang="AR-SA">، آلودگی هوا نیز یک تهدید محیطی فراگیر محسوب‌ می‌شود که کودکان، آسیب‌پذیری بیشتری در برابر آن دارند. امروزه شواهد علمی مستحکم و رو به رشدی، ارتباط میان مواجهه با آلاینده‌های مختلف هوا به‌ویژه در دوره‌های حساس رشد را با افزایش خطر بروز، تشدید و پیشرفت بیماری‌های خودایمنی در کودکان تأیید می‌کند.</span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA">خلاصه سیاستی حاضر، با هدف ترکیب و ارائه شواهد اپیدمیولوژیک و بالینی موجود درباره ارتباط آلودگی هوا با بیماری‌های خودایمنی کودکان ت</span><span lang="FA">دوین</span><span lang="AR-SA"> شده است. در اینجا، مسیر‌های بیولوژیک این ارتباط توضیح داده می‌شود، گروه‌های آسیب‌پذیر و زمان‌های حساس مواجهه مشخص می‌گردد و در نهایت پاسخ‌های سیاستی چندبُعدی و مبتنی بر شواهد برای کاهش این خطر محیطی مهم پیشنهاد می‌شود.</span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="AR-SA">اقدامات فوری و هماهنگ برای گنجاندن ملاحظات کیفیت هوا و سلامت کودکان در هسته مرکزی سیاست‌های بهداشت عمومی ضروری است. از جمله توصیه‌های کلیدی، تقویت و اجرای استانداردهای کیفیت هوا بر پایه سلامت ایمونولوژیکی است و نه فقط بر اساس معیارهای قلبی-ریوی در بزرگسالان. همچنین، حمایت از انجام پژوهش‌های طولی هدفمند برای شناسایی دوره‌های حساس مواجهه و زیرگروه‌های آسیب‌پذیر توصیه می‌شود. اجرای هشدارها و راهنمایی‌های بهداشتی و بالینی برای خانواده‌های در معرض خطر، و ترویج همکاری میان‌بخشی بین نهادهای بهداشتی، محیط زیستی و حمل‌ونقل نیز ضروری است. توانمندسازی جامعه، به‌ویژه در مناطق با آلودگی محیطی بالا، از طریق ایجاد &laquo;مناطق کم‌آلاینده&raquo; در اطراف مدارس و ترویج فناوری‌های تصفیه هوا، گامی کلیدی برای محافظت از تکامل سیستم ایمنی کودکان در برابر این عامل خطر محیطی قابل اصلاح است.</span></span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="color:#000000;"><span style="line-height:2;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:14px;"><span style="unicode-bidi:embed">The global rise in autoimmune diseases among children represents a significant and costly public health challenge. Concurrently, air pollution remains a pervasive environmental threat, with children being uniquely vulnerable. A robust and growing body of evidence now substantiates a link between exposure to various air pollutants, particularly during critical developmental windows, and an increased risk of onset, exacerbation, and progression of pediatric autoimmune conditions.</span><br> <span style="unicode-bidi:embed">This policy brief aims to synthesize the current epidemiological, clinical, and mechanistic evidence on the association between air pollution and pediatric autoimmune diseases. It will delineate the biological pathways, identify vulnerable populations and critical exposure windows, and propose a multi-faceted, evidence-based policy response to mitigate this significant environmental health risk.</span><br> <span style="unicode-bidi:embed">Urgent and coordinated action is required to integrate air quality and children&#39;s health considerations into the core of public health policy. Key recommendations include strengthening and enforcing air quality standards based on immunological health, rather than solely on cardiopulmonary endpoints. We further advocate for promoting targeted longitudinal research to identify critical exposure windows and vulnerable sub-populations. It is essential to implement robust public health advisories and clinical guidance for at-risk families and to foster cross-sectoral collaboration between health, environmental, and transportation agencies. Empowering communities, especially those in environmentally overburdened areas, through the creation of low-emission zones around schools and the promotion of air filtration technologies is a critical step to protect children&#39;s immune development from this modifiable environmental risk factor.</span></span></span></span></span></div> آلودگی هوا, بیماری خودایمنی کودکان, سیاست بهداشت عمومی, مواجهه محیطی, خلاصه سیاستی Air pollution, Pediatric autoimmune disease, Public health policy, Environmental exposure, Policy brief 694 699 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5003-2&slc_lang=fa&sid=1 Sadegh Zarei صادق زارعی Zarei88ss@gmail.com 2900319475328460052305 2900319475328460052305 No Non-Communicable Diseases Research Center, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Solmaz Sadat Hosseini Zijoud سولماز سادات حسینی زیجود Hosseini1920@gmail.com 2900319475328460052306 2900319475328460052306 No Non-Communicable Diseases Research Center, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Mojtaba Sajadian مجتبی سجادیان 2900319475328460052307 2900319475328460052307 No Non-Communicable Diseases Research Center, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Fatemeh Bemani Zare Sharifabad فاطمه بمانی زارع شریف آباد medical87f@gmail.com 2900319475328460052308 2900319475328460052308 Yes Department of Pediatrics, Ali-Ibn Abi-Talib Hospital, Faculty of Medicine, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran گروه اطفال، بیمارستان علی ابن ابی طالب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران