fa تأثیر روش‌های مختلف تیپینگ مچ پا بر حس عمقی مفصل و ایمپالس نواحی ده‌گانه کف‌پا حین دویدن در ورزشکاران مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ‌پا عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:10px;"><span style="line-height:2;"><span style="font-family:IRANyekan;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">زمینه و هدف:</span></b> <span lang="AR-SA">بی‌ثباتی مزمن مچ پا با اختلال در حس عمقی و تغییر الگوی بارگذاری کف پا همراه است. تیپینگ مچ پا یکی از مداخلات رایج در پیشگیری و توانبخشی این اختلال به شمار می‌رود و می‌تواند بر حس عمقی و ایمپالس کف پا تأثیر بگذارد. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر تیپینگ‌های الاستیک و غیرالاستیک با دو روش کوتاه و بلند بر حس عمقی مفصل مچ پا و ایمپالس نواحی ده‌گانه کف پا هنگام دویدن در افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا بود</span>.</span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">روش‌ها:</span></b> <span lang="AR-SA">این پژوهش نیمه‌تجربی با طرح اندازه‌گیری مکرر بر روی </span><span lang="FA">۳۶</span><span lang="AR-SA"> ورزشکار مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا انجام شد. شرکت‌کنندگان در پنج شرایط شامل بدون تیپ، تیپ غیرالاستیک کوتاه، تیپ غیرالاستیک بلند، تیپ الاستیک کوتاه و تیپ الاستیک بلند ارزیابی شدند. حس عمقی مچ پا در حرکات دورسی‌فلکشن و پلانتارفلکشن با آزمون بازسازی زاویه مفصل و ایمپالس نواحی ده‌گانه کف پا هنگام دویدن با دستگاه فوت‌اسکن اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی‌داری </span><span lang="FA">0/005</span><span lang="AR-SA"> تحلیل شدند</span>.<span lang="FA" style="font-family:"B Mitra""></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">یافته‌ها:</span></b><b> </b><span lang="AR-SA">تیپ‌های الاستیک کوتاه و بلند در مقایسه با حالت بدون تیپ، خطای حس عمقی را به‌طور معنی‌داری کاهش دادند </span><span lang="FA">(0/001></span>P<span lang="FA">). </span><span lang="AR-SA">در مقابل، تیپ غیرالاستیک بلند موجب افزایش معنی‌دار خطای حس عمقی در پلانتارفلکشن شد </span><span lang="FA">(0/002=</span>P<span lang="FA">).</span> <span lang="AR-SA">همچنین، بیشترین تغییرات ایمپالس در نواحی متاتارس چهارم، متاتارس پنجم و بخش میانی پا مشاهده شد و تیپ‌های الاستیک، به‌ویژه نوع بلند، ایمپالس این نواحی را به‌طور معنی‌داری کاهش دادند </span><span lang="FA">(0/005></span>P<span lang="FA">).</span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">نتیجه‌گیری:</span></b> <span lang="AR-SA">تیپینگ الاستیک با بهبود حس عمقی و کاهش بارگذاری نواحی جانبی کف پا، می‌تواند گزینه‌ای مؤثر برای افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا باشد؛ درحالی‌که تیپینگ غیرالاستیک بلند ممکن است اثر نامطلوبی بر حس عمقی داشته باشد</span>.</span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="line-height:2;"><span style="unicode-bidi:embed"><b>Background and Aim: </b>Chronic ankle instability is associated with impaired proprioception and altered plantar loading patterns. Ankle taping is a commonly used intervention for the prevention and rehabilitation of this condition and may affect proprioception and plantar impulse. Therefore, the aim of the present study was to investigate the effects of elastic and non-elastic taping, applied using the short and long taping techniques, on ankle joint proprioception and plantar impulse across the ten plantar regions during running in individuals with chronic ankle instability.</span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN">Methods:</span></b> This semi-experimental study with a repeated-measures design was conducted on 36 athletes with chronic ankle instability. Participants were evaluated under five conditions: no taping, short non-elastic taping, long non-elastic taping, short elastic taping, and long elastic taping. Ankle joint proprioception during dorsiflexion and plantarflexion was assessed using the joint position reproduction test. Plantar impulse across the ten plantar regions during running was measured using a Footscan pressure platform. Data were analyzed using repeated-measures analysis of variance (ANOVA) and Bonferroni post hoc tests at a significance level of P < 0.005.<span dir="RTL" lang="AR-SA"><span style="font-family:"B Mitra""></span></span></span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN">Results:</span></b> Both short and long elastic taping significantly reduced proprioceptive error compared with the no-taping condition (P<0.001). In contrast, long non-elastic taping significantly increased proprioceptive error during plantarflexion (P=0.002). Regarding plantar impulse, the greatest changes were observed in the fourth metatarsal, fifth metatarsal, and midfoot regions. Elastic taping, particularly the long technique, significantly reduced plantar impulse in these regions (P<0.005).</span><br> <span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="EN">Conclusion:</span></b> Elastic taping may be an effective option for the functional management of individuals with chronic ankle instability by improving proprioception and reducing loading in the lateral plantar regions. In contrast, long non-elastic taping may have an adverse effect on proprioception.</span></span></span></span></span></div> آسیب مچ پا, بی ثباتی مفصل, حس عمقی, تیپ ورزشی Ankle injuries, Joint instability, Proprioception, Athletic tape 308 320 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3461-2&slc_lang=fa&sid=1 Behnam Gholami-Borujeni بهنام غلامی بروجنی b.gholami@umz.ac.ir 2900319475328460053623 2900319475328460053623 Yes Department of Sport Biomechanics and Motor Behavior, Faculty of Sport Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran گروه بیومکانیک ورزشی و رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران Hamed Babagoltabar-Samakoush حامد باباگل تبار سماکوش h.babagoltabar@umz.ac.ir 2900319475328460053624 2900319475328460053624 No Department of Sport Biomechanics and Motor Behavior, Faculty of Sport Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran گروه بیومکانیک ورزشی و رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران