fa فعالسازی سلول های کشنده ی ذاتی با اینترلوکین 21 در درمان مدل پیش بالینی نوروبلاستوما عمومى General پژوهشي Research <strong><span style="font-family:Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">سابقه و هدف:</span></span></strong> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">نوروبلاستوم یکی از شایع‌ترین سرطان‌های کودکان </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">است که هنوز برخی از موارد آن به درمان‌های رایج پاسخ نمی‌دهند </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">و کاندیدای مناسبی جهت ایمنی‌درمانی توسط سلول‌های کشنده ذاتی است. در این پژوهش</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">، به تکثیر و فعا‌ل‌سازی سلول‌های </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">NK</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> با استفاده از مجموعه‌ای از سایتوکاین‌ها پرداخته شد و نتیجه این فعال‌سازی در بررسی‌های برون‌تنی و درون‌تنی بررسی گردید. </span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">مواد و روش‌ها:</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> جداسازی سلول‌ها از خون محیطی با استفاده از شاخص </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">CD56</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> توسط جداکننده </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">MACS</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> صورت گرفت و از سایتوکاین‌های </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">IL-2</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> و </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">IL-15</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> <strong>در تکثیر</strong></span></span> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">و </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">IL-21</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> جهت فعال‌سازی سلول‌ها استفاده گردید. مدل نوروبلاستومی با استفاده از رده</span></span></strong> <span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">SK-N-SH </span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">&nbsp;در موش‌های نیود ایجاد شد.</span></span></strong> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">تأثیر سلول‌های </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">NK</span></span></span> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">فعال‌شده، بر 2 رده سلول سرطانی نوروبلاستومایی پس از تأیید فعال‌سازی توسط فلوسایتومتری سنجیده شد.</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">نتایج:</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> نتایج نشان داد که سلول‌های </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">NK</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> فعال‌شده با اینترلوکین 21 در نسبت 1:10 قادرند 94% از سلول‌های رده </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">SK-N-SH</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> و 91% از سلول‌های رده سلول‌های </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">CHLA-255</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> را از بین ببرند </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">(<em>P</em><0.05)</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">؛ در حالی‌که در مورد سلول‌های فعال‌نشده میزان</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> کشندگی برای این رده‌ها به ترتیب 40% و 38% بود </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">(<em>P</em><0.05)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">. </span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">سلول‌های </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">NK</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> فعال‌شده با اینترلوکین 21 قادر به از بین بردن تومور در 70% از موش‌های نیود</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> مدل زنوگرافت نوروبلاستوم بودند. </span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> پژوهش حاضر نشان داد که استفاده از سلول‌های </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">NK</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> فعال‌شده با اینترلوکین 21 در درمان نوروبلاستوم مفید و برای استفاده در مطالعات کارآزمایی بالینی آتی بسیار مؤثر خواهد بود.</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></strong> <strong>Background:</strong> Neuroblastoma (NB) is one of the most prevalent children&#39;s neoplasm and some of which still do not respond to common treatments and is an ideal candidate for NK cell immune therapy. In this research, we have performed cytokine activation of NKs by using proper interleukins to obtain more cytolysis which was evaluated <em>in vitro</em> and <em>in vivo</em>.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> Isolation of NKs from human peripheral blood was performed using CD56 marker via magnetic activated cell sorter (MACS). The IL-2 and IL-15 cytokines were used for proliferation, and IL-21 for activation of cells. The neuroblastoma model was developed using the SK-N-SH cell line in Nude mice. The <em>in vitro</em> effect of the NKs on the two neuroblastoma lines were assessed after activation and via flow cytometry confirmation.<br> <strong>Results:</strong> The results showed that at the ratio of 1:10 the IL-21 activated NKs lysed 94% of the SK-N-SH and 91% of the CHLA-255 cell lines (<em>P</em><0.05), in spite of the only 40% and 38% of lysis for these cell lines without activation (<em>P</em><0.05), respectively. The NKs activated by IL-21 were able to eliminate 70% (<em>P</em><0.05) of the xenograft neuroblastoma tumors in nude mice. <strong>Conclusion:</strong> The present investigation was showed that the activation of NK cells using IL-21 can be useful in the treatment of neuroblastoma and could be applied in future clinical trials. ایمنی درمانی, اینترلوکین, پیش بالین, سلول کشنده ذاتی, نوروبلاستوم Immune therapy, Interleukin, Natural killer cell, Neuroblastoma, Preclinical 1009 1019 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3926-2&slc_lang=fa&sid=1 Alireza Shoae Hassani علیرضا شعاع حسنی cell.therapy@yahoo.com 2900319475328460034386 2900319475328460034386 No Iran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی ایران Mahdi Shadnoush مهدی شادنوش shadnoush.m@sbmu.ac.ir 2900319475328460034387 2900319475328460034387 No Shahid Beheshti University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Hadi Kazemi هادی کاظمی nanobiotechnology@ymail.com 2900319475328460034388 2900319475328460034388 No Shahed University دانشگاه شاهد Nasim Vosughi نسیم وثوقی @tums.ac.ir 2900319475328460034389 2900319475328460034389 No Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تهران Rashin Mohseni راشین محسنی rashin_mohseni@yahoo.com 2900319475328460034390 2900319475328460034390 No Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تهران Iman Seihoon ایمان سیحون i.seihoon@gmail.com 2900319475328460034391 2900319475328460034391 No Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تهران Javad Verdi جواد وردی jverdi49@gmail.com 2900319475328460034392 2900319475328460034392 Yes Tehran University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی تهران