fa مقایسه اثر مصرف گلوکز و فروکتوز قبل از فعالیت شدید وامانده ساز بر میزان لاکتات و لاکتات دهیدروژناز خون پسران نوجوان غیر ورزشکار عمومى General پژوهشي Research <strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">سابقه و هدف:</span></span></span></strong> <strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">مصرف کربوهیدرات قبل از فعالیت بدنی، با</span></span></span></strong> <strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">حفظ گلیکوژن، باعث عملکرد بهتر و آسیب‌های‌ کمتر عضلانی می‌شود.</span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> هدف این مطالعه مقایسه‌ی اثر مصرف گلوکز و فروکتوز قبل از فعالیت بدنی بر میزان &rlm;لاکتات و لاکتات ‌دهیدروژناز پسران نوجوان غیرورزشکار </span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">بود.</span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.3pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">مواد و روش‌ها: </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">تحقیق حاضر، کارآزمایی بالینی، با یک گروه تجربی به‌صورت متقاطع یک‌سو کور</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> می‌باشد. جامعه آماری، </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">دانش‌آموزان پسر (19- 17 سال) شهر زاهدان </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">بود که 10 نفر به صورت هدفمند در دسترس انتخاب شدند. مرحله‌ی اوّل، خونگیری پس از 30 دقیقه از مصرف محلول گلوکز (</span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">g</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">75 در </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">cc</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">350 آب) انجام شد؛ سپس فعالیت بدنی (دویدن روی تردمیل با شیب 5 درصد </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">و با شدت 82 درصد ضربان قلب بیشینه)</span></span></strong> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">صورت گرفت و 5 دقیقه پس از آن، مجدداً خونگیری انجام شد. 10 روز بعد، مرحله‌ی دوم، برای فروکتوز اجرا شد. در هر دو مرحله، سطوح لاکتات و لاکتات‌ دهیدروژناز قبل و بعد از فعالیت بدنی اندازه‌گیری شد. داده‌ها با روش تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری و </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">t</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> مستقل، با نرم‌افزار </span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">SPSS</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">، نسخه‌ی 19 آنالیز شدند (05/0</span></span></strong><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">&le;</span></span></span><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">). </span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">نتایج: </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">پس از فعالیت بدنی، متعاقب مصرف گلوکز (001/0</span></span></strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">˂</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></em><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) و فروکتوز (001/0</span></span></strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">˂</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></em><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)، سطح لاکتات، افزایش یافت و بین سطوح لاکتات، متعاقب مصرف گلوکز و فروکتوز، تفاوتی مشاهده نشد (062/0</span></span></strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></em><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">). در سطح لاکتات‌ دهیدروژناز، متعاقب مصرف گلوکز (332/0</span></span></strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></em><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) و فروکتوز (282/0</span></span></strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></em><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)، تفاوتی مشاهده نشد و سطح لاکتات ‌دهیدروژناز، متعاقب مصرف فروکتوز نسبت به مصرف گلوکز، افزایش یافت (32</span></span></strong> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">0/0</span></span></strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></em><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">).</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">نتیجه‌گیری: </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">بین سطوح لاکتات، پس از فعالیت بدنی، متعاقب مصرف گلوکز و فروکتوز، تفاوتی مشاهده نمی‌شود؛</span></span></strong> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">ولی مصرف گلوکز نسبت به فروکتوز، قبل از فعالیت بدنی، احتمالاً می‌تواند از بروز آسیب‌های عضلانی، جلوگیری کند.</span></span></strong> <pre> <span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Background:</strong> Consumption of carbohydrates before physical activity, by maintaining glycogen, leads to better performance and less muscle damage. This study aimed to compare the effect of glucose (glu) and fructose (fru) intake before physical activity on lactate and lactate dehydrogenase (LDH) levels in non-athlete teen boys.</span></pre> <pre> <span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Materials and Methods:</strong> The present study was a clinical trial with a single-blind crossover experimental group. 10 male students (17-19 years) in Zahedan, were purposefully and accessibly voluntarily selected. Stage1, take a blood sample after 30 minutes of glu uptake (75g/350ml water) then do EE (Running on a treadmill with a slope of 5% and an intensity of 82% of maximum heart rate) and after 5 minutes, the second blood sampling was performed. After 10 days, the stage2 was performed for fru. In both stages, lactate and LDL levels were measured before and after EE. Data were analyzed using analysis of variance with repeated measures and independent t-test. Statistical analysis was performed using spss 19 software (<em>P</em>&le;0.05).</span></pre> <pre> <span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Results:</strong> The results showed that lactate increased after EE after glu (<em>P</em>˂0.001) and fru (<em>P</em>˂0.001) and between lactate levels after EE after glu and fru, no difference was observed (<em>P</em>=0.062). There was no difference in LDH after EE after glu (<em>P</em>=0.332) and fru (<em>P</em>=0.282) and LDH levels after EE after fru compared to after glu intake increased (<em>P</em>=0.032).</span></pre> <pre> <span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Conclusion:</strong> There is no significant difference between taking glu and fru supplements before EE on lactate levels and fatigue caused by it, but glu consumption compared to taking fru before EE can prevent possible muscle damage.</span></pre> گلوکز, فروکتوز, اسید لاکتیک, ال- لاکتات دهیدروژناز. Glucose, Fructose, Lactic acid, L-Lactate Dehydrogenase. 850 856 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3748-1&slc_lang=fa&sid=1 Reza Meer رضا میر rezamir3344@gmail.com 2900319475328460033828 2900319475328460033828 No University of Sistan and Baluchestan Reza Delavar رضا دلاور delavar@ped.usb.ac.ir 2900319475328460033829 2900319475328460033829 Yes University of Sistan and Baluchestan Shila Nayebifar شیلا نایبی فر shila_nayebifar@ped.usb.ac.ir 2900319475328460033830 2900319475328460033830 No University of Sistan and Baluchestan