fa اثر تعاملی هشت هفته تمرین ترکیبی و مصرف کورکومین بر سطوح سرمی اینترلوکین-12 و برخی شاخص‌های آنتروپرومتریکی زنان چاق غیرفعال عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">سابقه و هدف:</span></span></strong> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">زندگی ماشینی، فعالیت را از جسم بشر دور و چاقی را جایگزین آن کرده است. </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">هدف</span></span></strong> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">این مطالعه</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">، بررسی اثر هشت هفته تمرین ترکیبی و مصرف کورکومین بر سطوح سرمی </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">اینترلوکین-12</span></span></strong> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">و شاخص‌های آنتروپرومتریکی زنان چاق غیرفعال بود.</span></span></strong><br> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">مواد و روش‌ها:</span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> در این پژوهش نیمه‌تجربی، </span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">48 زن چاق با دامنه سنی30-20 سال به‌صورت هدفمند انتخاب شدند و در چهار گروه 12نفره: کنترل، کورکومین، تمرین و تمرین + کورکومین قرار گرفتند. آزمودنی‌ها هشت هفته به انجام تمرینات ترکیبی (تمرین هوازی با شدت 60 تا 80 درصد </span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">حداکثر </span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">ضربان قلب و تمرین مقاومتی با شدت 55 تا 75 درصد یک تکرار بیشینه) و مصرف روزانه 80 میلی‌گرمی کورکومین پرداختند. نمونه‌گیری خونی، قبل از شروع تمرین و بعد از آخرین جلسه تمرین انجام گرفت. سطح اینترلوکین-12 به روش الایزا و با استفاده از کیت اندازه‌گیری شد. داده‌ها با آزمون تی وابسته و تحلیل واریانس یک‌طرفه و سطح معنی‌داری کمتر از 05/0 در نرم‌افزار </span></span></span></strong><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-size:9.0pt;">SPSS-22</span></span><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> تحلیل شدند.</span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">نتایج:</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> در سطوح سرمی اینترلوکین-12 </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">و شاخص توده بدنی </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">گروه‌های تمرین، تمرین + کورکومین و مصرف کورکومین، نسبت به پیش‌آزمون تفاوت معنی‌داری مشاهده شد (05/0</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">></span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></em><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> درون‌گروهی). اختلاف پیش و پس‌آزمون گروه‌ها در سطوح سرمی اینترلوکین-12 و شاخص توده بدنی در بین گروه‌های پژوهش تفاوت معنی‌داری را نشان داد (05/0</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">></span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></em><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> بین گروهی).</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:B Zar;"><span style="font-size:9.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> هشت هفته تمرین ترکیبی و مصرف کورکومین، تغییر معنی‌داری را در سطوح سرمی اینترلوکین-12 ایجاد می‌کند. فعالیت بدنی سبب کاهش وزن و درنتیجه کاهش شاخص توده بدنی افراد می‌شود، ولی کورکومین به‌تنهایی تغییری در شاخص‌های آنتروپرومتریکی افراد ایجاد نمی‌کند.</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></strong></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Background: </strong>Activity has turned away from the human body by machine life and has replaced with obesity. This study aimed to investigate the interactive effect of eight weeks combined training and curcumin consumption on serum levels of interleukin-12 and some anthropometric indicators in obese sedentary woman.<strong><span dir="RTL"></span></strong><br> <strong>Materials and Methods: </strong>Semi-experimental study, Forty-eight obese women with an age range of 20-30 years were purposefully selected and divided into four groups of 12 people: control, curcumin, exercise and exercise+curcumin and for eight weeks to do combination exercises (aerobic exercise with an intensity of 60 to 80% of the MHR and resistance training with an intensity of 55 to 75% of a maximum repetition) and daily intake of curcumin of 80 mg. Fasting blood samples were taken before and after the last training session and interleukin-12 levels were measured by ELISA using kits. Data were analyzed using dependent t-test and one-way analysis of variance and significance level less than 0.05 in SPSS-22.<br> <strong>Result:</strong> There was a significant difference in levels of interleukin-12 and body mass index between the groups of exercise, exercise+curcumin and curcumin consumption compared to the pretest (p<0.05 intragroup). The difference between pre- and post-test group differences on levels of interleukin-12 and body mass index was significantly different between the research groups (p<0.05 between groups).<br> <strong>Conclusion: </strong>Eight weeks of combined training and curcumin consumption had a significant change in levels of IL-12. Physical activity causes weight loss and thus a decrease in body mass index, but the consumption of curcumin alone does not change the anthropometric indicators of individuals<span dir="RTL">.</span></span></div> تمرین ترکیبی, کورکومین, اینترلوکین-12, شاخص‌های سلامت, زنان چاق غیرفعال Circuit-based exercise, Curcumin, Interleukin-12, Health status indicators, Obese sedentary women 565 575 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3674-1&slc_lang=fa&sid=1 Motahare Mirmahzoon مطهره میرمحزون m mahzon@yahoo.com 2900319475328460031746 2900319475328460031746 No Department of Sport Sciences, Faculty of Education and Psychology, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, I.R. Iran. گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران abass Salehikia عباس صالحی کیا salehi@yahoo.com 2900319475328460031747 2900319475328460031747 No Department of Sport Sciences, Faculty of Education and Psychology, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, I.R. Iran. گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران Omid Mohammaddoost امید محمددوست omid.mohammaddoust800@gmail.com 2900319475328460031748 2900319475328460031748 Yes Department of Sport Sciences, Faculty of Education and Psychology, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, I.R. Iran. گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران