fa تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید و مصرف کروسین بر استرس اکسیداتیو بافت کبد رتهای نر تحت القای مزمن دوکسوروبیسین medicine, paraclinic medicine, paraclinic كاربردي Applicable <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:9.0pt;">سابقه و هدف:</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> دوکسوروبیسین (</span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Dox</span></span><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) یک آنتی</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">بیوتیک آنتراسیکلین است که به &shy;طور گسترده‌ای به&shy;عنوان عامل شیمی &shy;درمانی استفاده می‌شود. با این حال، مفیدبودن این عامل باتوجه به عوارض جانبی آن محدود</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین تناوبی شدید و مصرف کروسین بر استرس اکسیداتیو بافت کبد رت</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">های نر تحت القای مزمن دوکسوروبیسین بود. </span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:9.0pt;">مواد و</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:9.0pt;"> روش</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:9.0pt;">ها:</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">در این مطالعه تجربی</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌ </span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">40 سر رت نر نژاد ویستار در گروه‌های کنترل سالم، دوکسوروبیسین (</span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">mg/kg</span></span> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">2 در 7 دوز)، دوکسوروبیسین-کروسین (</span></span></strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">mg/kg</span></span><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">2</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)، دوکسوروبیسن-تمرین و دوکسوروبیسین-تمرین-کروسین قرار</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌ </span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">گرفتند. گروه‌های تمرینی به&shy; مدت 8 هفته، 5 روز در هفته، با تناوب</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">های 2 دقیقه‌ای و با شدت 90-80 درصد سرعت بیشینه دویدند. سطح مالون</span></span></strong> <strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">دی</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">آلدهید، فعالیت آنزیم‌های سوپراکسیددیسموتاز و کاتالاز در بافت کبدی اندازه</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">گیری شد. </span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:9.0pt;">نتایج:</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> دوکسوروبیسین باعث افزایش معنی‌داری در سطح مالون دی‌آلدهید و کاهش معنی‌داری در فعالیت سوپراکسیددیسموتاز و کاتالاز بافت کبد در گروه</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">های دریافت&shy;کننده دوکسوروبیسین در مقایسه با گروه کنترل سالم شد (0/001</span></span></strong><span style="font-size:9.0pt;">=</span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></em><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">). کاربرد هر سه مداخله </span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">باعث کا</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">هش معنی‌داری در سطح </span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">مالون دی</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">آلدهید</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">(0/001</span></span></strong><span style="font-size:9.0pt;">=</span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></em><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> و افزایش معنی‌داری در فعالیت </span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">سوپراکسیددیسموتاز</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> و </span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">کاتالاز</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> در نتیجه‌ی دریافت تمرین (در هر دو آنزیم، 0/001</span></span></strong><span style="font-size:9.0pt;">=</span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></em><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)، کروسین (0/002</span></span></strong><span style="font-size:9.0pt;">=</span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></em><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> و 0/001</span></span></strong><span style="font-size:9.0pt;">=</span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></em><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) و ترکیب تمرین و کروسین (در هر دو آنزیم، 0/001</span></span></strong><span style="font-size:9.0pt;">=</span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></em><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">در مقایسه با گروه کنترل دوکسوروبیسین شد. </span></span></strong><strong><span style="background:white;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">همچنین اثر ترکیبی تمرین و کروسین بهتر از اثر هر کدام به تنهایی بود</span></span></span></strong> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">(0/001</span></span></strong><span style="font-size:9.0pt;">=</span><em><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></em><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">).</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:9.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> به نظر می</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">رسد تمرینات منظم تناوبی شدید، کروسین و ترکیب این دو</span></span></strong> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">می</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">تواند با کاهش استرس اکسیداتیو، اثرات محافظتی در برابر سمیت کبدی ناشی از دوکسوروبیسین داشته</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">‌ </span></span></strong><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">باشد. </span></span></strong></div> <pre style="text-align: justify;"> <span style="font-family: times new roman;"><strong>Background:</strong> Doxorubicin (Dox) is an anthracycline antibiotic that is widely used as a chemotherapy agent. However, the benefit of this agent is limited due to its side effects. The purpose of this study was to investigate the effect of high intensity interval training and crocin consumption on oxidative stress in liver tissue of male rats under chronic induction of doxorubicin.</span> <span style="font-family: times new roman;"><strong>Materials and Methods:</strong> In the present experimental study, 40 Wistar male rats were placed in groups: Healthy control (saline), doxorubicin (control) (2 mg/kg in 7 doses), doxorubicin and crocin (2mg/kg), doxorubicin training, and doxorubicin, crocin and training. The training groups ran in 80-90% of maximum speed for 8 weeks, 5 days a week, with 2-minute intervals. The level of malondialdehyde, activity of superoxide dismutase and catalase enzymes in liver tissue was measured.</span> <span style="font-family: times new roman;"><strong>Results:</strong> Doxorubicin significantly increased malondialdehyde levels and reduced the activity of superoxide dismutase and catalase in the liver tissue in the groups receiving doxorubicin compared to the healthy control group (<em>P</em><0.001). Use of all three interventions caused a significant decrease in malondialdehyde level (<em>P</em><0.001) and a significant increase in superoxide dismutase and catalase activity as a result of exercise (both enzymes, <em>P</em>=0.001), crocin (<em>P</em>=0.002 and <em>P</em>=0.001) and combination of exercise and crocin (both enzymes, <em>P</em>=0.001) compared to the control group of doxorubicin. Also, the combined effect of exercise and crocin was better than the effect of each alone (<em>P</em><0.001).</span> </pre> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: times new roman;"><strong>Conclusion</strong>: It seems that regular high intensity interval training, supplementation of crocin, or a combination of these two, can reduce the toxicity of doxorubicin by reducing oxidative stress.</span></div> استرس اکسیداتیو, تمرین تناوبی, دوکسوروبیسین, کبد, کروسین Oxidative stress, High interval training Doxorubicin, Liver, Crocin 485 494 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2930-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahraz Moradi مهراز مرادی mahraz_moradi@yahoo.com 2900319475328460029234 2900319475328460029234 No Factuly of Sport Sciences, Islamic azad University Shoushtar Branch, Shoushtar, I.R. Iran. گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران Saeid Shakerian سعید شاکریان sashakeryan@gmail.com 2900319475328460029235 2900319475328460029235 Yes Department of Exercise Physiology, Factuly of Sport Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, I.R. Iran. گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Masoud Nikbakht مسعود نیکبخت nikbakht7@ut.ac.ir 2900319475328460029236 2900319475328460029236 No Department of Exercise Physiology, Factuly of Sport Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, I.R. Iran. گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران