Feyz Medical Sciences Journal

fa پاسخ سایتوکاین‌ها به یک ماه قطع فعالیت ورزشی در مردان تمرین‌کرده و دارای اضافه-وزن Cytokines response during a month of detraining in trained and overweight men عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">سابقه و هدف: سازگاری های فیزیولوژیکی ناشی از تمرین ورزشی در اثر قطع فعالیت ورزشی کاهش می یابد، اما داده ها درخصوص مقایسه اثر قطع فعالیت ورزشی متعاقب انواع مختلف تمرین محدود است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر اثر قطع فعالیت ورزشی بر میزان سایتوکاین ها در مردان دارای اضافه وزن و تمرینکرده هوازی و مقاومتی بود. مواد و روش ها: در مطالعه نیمه تجربی حاضر 19 مرد تمرینکرده (25 تا 38 سال) بر اساس نوع تمرین در گروه های مقاومتی (10 نفر) و هوازی (9 نفر) قرار گرفتند. گروه ها بر اساس سطح فعالیت بدنی، سن و شاخص توده بدن یکسانسازی شدند. آزمودنی ها به مدت یک ماه از انجام هرگونه فعالیت ورزشی اجتناب کردند. از همه آزمودنی ها پیش و پس از یک ماه قطع فعالیت ورزشی نمونه خون برای سنجش غلظت سرمی اینترلوکین-10 ((IL-10، IL-17A و IL-20 گرفته شد. نتایج: پس از 4 هفته قطع فعالیت ورزشی درصد چربی بدن و اندازه محیط کمر در گروه های تمرینکرده مقاومتی و هوازی به طور معنی داری افزایش یافت. این در حالی بود که حداکثر اکسیژن مصرفی در این گروه ها به طور معنی داری کاهش داشت (برای همه متغیرها، 0/05<P). غلظت IL-17A (0/049=P) تنها در گروه تمرینکرده مقاومتی به طور معنی داری افزایش یافت، ولی تغییر معنی داری در غلظت IL-10 و IL-20 در پاسخ به قطع فعالیت ورزشی در گروه ها مشاهده <a name="_GoBack">نگردید </a>(برای هر دو، 0/05>P). نتیجه گیری: به نظر می رسد نتایج منفی یک ماه قطع فعالیت ورزشی در مردان تمرینکرده مقاومتی (افزایش IL-17A) بارزتر است. </div> <div style="text-align: justify;">Background: Training-induced physiological adaptations reduced during detraining, but researches are limited about the comparison of the effects of detraining after different types of training. Thus, the aim of this study was to compare the effects of one month detraining on cytokines concentrations in aerobic- (AT) and resistance trained (RT) and overweight men. Materials and Methods: In this quasi-experimental study, 19 trained men (25-38 years) were assigned to RT (n=10) and AT (n=9) groups, based on the types of training. The groups were matched by the physical activity level, age and body mass index. The subjects avoided to perform any exercises for a month. All subjects were taken blood samples to measure serum levels of interleukin (IL)-10, IL-17A, and IL-20 before and after the detraining period. Results: After 4 weeks of detraining, body fat percentage and waist circumference increased significantly in the AT and RT groups, while the maximal oxygen consumption in these groups was significantly decreased (for all variables, P<0.05). The concentration of IL-17A (P=0.049) showed a significant increase only in the RT group; however, no significant differences were noted for IL-10 and IL-20 concentrations in response to the detraining period in both groups (both, P>0.05). Conclusion: It seems that the negative effects caused by one month of detraining are more prominent in the RT group (increase in IL-17A).</div> اینترلوکین-17, حداکثر اکسیژن مصرفی, قطع فعالیت, مردان فعال Interleukin-17, Maximal oxygen consumption, Cessation of training, Active men 497 502 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2398-3&slc_lang=fa&sid=1 Mahmoud Nikseresht محمود نیک سرشت nikserasht@gmail.com 2900319475328460022932 2900319475328460022932 Yes Department of Exercise Physiology, Ilam Branch, Islamic Azad University, Ilam, I. R. Iran. گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام، ایلام، ایران Abdolhossein Taherikalani عبدالحسین طاهری کلانی htaherikalani@gmail.com 2900319475328460022933 2900319475328460022933 No Department of Exercise Physiology, Ilam Branch, Islamic Azad University, Ilam, I. R. Iran. گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام، ایلام، ایران