fa اثر سه ماه تمرین هوازی بر بیان ژن TCF7L2 در بافت پانکراس موش دیابتی شده توسط نیکوتین آمید-استرپتوزوتوسین عمومى General پژوهشي Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>سابقه و هدف: </strong>تمرین ورزشی منظم به &shy;عنوان نوعی درمان غیردارویی در چاقی و دیابت نوع 2 معرفی شده &shy; و در عین حال مکانیسم&shy; های مولکولی عهده&shy; دار سازگاری&shy; های ژنتیکی به آن کمتر شناخته شده&shy; اند. هدف از مطالعه حاضر تعیین اثر 3 ماه تمرین هوازی بر بیان ژن <span dir="LTR">TCF7L2</span> در بافت پانکراس و نیم رخ گلیسمیک در موش &shy;های صحرایی دیابتی نوع 2 است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>مواد و روش&shy; ها: </strong>در این مطالعه تجربی 16 سر موش صحرایی نر ویستار دیابتی شده توسط نیکوتین آمید- استرپتوزوتوسین (30&plusmn;220 گرم) به شیوه تصادفی به دو گروه ورزشی (8=<span dir="LTR">n</span>) و کنترل (8=<span dir="LTR">n</span>) تقسیم شدند. گروه ورزشی در یک برنامه تمرینات هوازی 3 ماهه به تعداد 3 جلسه در هفته شرکت نموده و گروه کنترل در هیچ برنامه تمرینی شرکت نداشتند. بیان نسبی ژن <span dir="LTR">TCF7L2 </span>&nbsp;در بافت پانکراس، و گلوکز ناشتا و انسولین سرم در 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی در دو گروه اندازه&shy; گیری شد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>نتایج:</strong> در مقایسه با موش &shy;های صحرائی گروه کنترل کاهش معنی &shy;داری در سطح گلوکز ناشتا به &shy;واسطه مداخله تمرینی در گروه ورزش مشاهده شد (0/001=<em><span dir="LTR">P</span></em>). انسولین سرم متعاقب تمرینات هوازی به&shy; میزان معنی &shy;داری افزایش یافت (0/014=<em><span dir="LTR">P</span></em>)، اما بیان نسبی ژن <span dir="LTR">TCF7L2</span> در بافت پانکراس به &shy;واسطه تمرینات هوازی تغییر نکرد (0/876=<em><span dir="LTR">P</span></em>).</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>نتیجه &shy;گیری: </strong>در مجموع می&shy; توان گفت تمرینات هوازی طولانی مدت باعث بهبود نیم&shy;رخ گلیسیمی و سطح انسولین در موش &shy;های صحرایی دیابتی نوع 2 منجر می شود، اما این بهبود را نمی&shy; توان به تغییر در بیان<span dir="LTR">TCF7L2 </span>&nbsp;در بافت پانکراس نسبت داد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> Although less is known about the molecular mechanisms responsible for its genetic compatibility, regular training is identified as a non-pharmacological treatment for obesity and type-II diabetes. This study aimed to determine the effect of a 3 months aerobic training on pancreatic TCF7L2 expression and glycemic profile in type II diabetic rats.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Materials and Methods:</strong> In this experimental study, type II diabetes was induced in male Wistar rats (n=16, weight: 220&plusmn;30 g) by intraperitoneal injection of streptozotocin- nicotinamide. Animals were randomly divided into Exercise (n=8) and Control (n=8) groups. Exercise group, but not Control group, was completed a 3 month aerobic training (3 sessions/week). Forty-eight hours after the last exercise session, the relative expression of pancreatic TCF7L2, fasting glucose and serum insulin were measured in two groups.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results:</strong> Compared to Control rats, exercise resulted in a significant decrease in fasting glucose in Exercise group (<em>P</em>=0.001). Serum insulin was increased significantly by aerobic training in Exercise group compared to Control one (<em>P</em>=0.014). However, pancreatic TCF7L2 expression &nbsp;&nbsp;did not change by aerobic training (<em>P</em>=0.876).</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusion:</strong> Based on these data, while we concluded that a long-term aerobic training effectively improves the glycemic profile and insulin concentration of type II diabetic rats, such improvements cannot be attributed to TCF7L2 expression in pancreatic tissue.</p> ژن TCF7L2 ,پانکراس, موش صحرایی دیابتی شده, نیکوتین آمید استرپتوزوتوسین, تمرین هوازی TCF7L2 Gene, Pancreas, Rat induced diabetes, Streptozotocin/nicotinamide, Aerobic training 1 8 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-176-1322&slc_lang=fa&sid=1 Mojtaba Eizadi مجتبی ایزدی izadimojtaba2006@yahoo.com 2900319475328460017591 2900319475328460017591 Yes Department of Exercise Physiology, Saveh Branch, Islamic Azad University, Saveh, I. R. Iran. گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران Ali Asghar Ravasi علی اصغر رواسی 2900319475328460017592 2900319475328460017592 No Department of Exercise Physiology, College of Physical Education and Sport Sciences, Tehran University, Tehran, I. R. Iran. گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Rahman Soori رحمان سوری 2900319475328460017593 2900319475328460017593 No Department of Exercise Physiology, College of Physical Education and Sport Sciences, Tehran University, Tehran, I. R. Iran. گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Kazem Baesi کاظم باعثی 2900319475328460017594 2900319475328460017594 No Department of Hepatitis and AIDS, Pasteur Institute of Iran, Tehran, I. R. Iran. گروه هپاتیت و ایدز، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران Sirus Choubineh سیروس چوبینه 2900319475328460017595 2900319475328460017595 No Department of Exercise Physiology, College of Physical Education and Sport Sciences, Tehran University, Tehran, I. R. Iran. گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران