fa بررسی تاثیر تاموکسیفن بر رشد پروماستیگوت و آماستیگوت لیشمانیا ماژور medicine, paraclinic medicine, paraclinic پژوهشي Research <b>سابقه و هدف: د</b>رمان لیشمانیازیس جلدی با ترکیبات آنتیموان پنج ظرفیتی به ‌عنوان داروی اصلی محدودیت‎ها، عوارض جانبی و خطر عود مجدد را در پی دارد. به همین دلیل یافتن داروهای جدید و موثر واجد ارزش و اهمیت بالایی است. در پژوهش حاضر اثربخشی داروی تاموکسیفن بر روی رشد پروماستیگوت ها و آماستیگوت های لیشمانیا ماژور در شرایط برون تنی سنجیده شده است. <br><b>مواد و روش ها: </b>در این مطالعه تجربی، تاثیر غلظت‎های مختلف 1، 50،20،10،5 میکروگرم بر میلی لیتر تاموکسیفن در سه زمان 24، 48 و 72 ساعت بر پروماستیگوت ها و آماستیگوت های لیشمانیا ارزیابی شد و با استفاده از شمارش انگل،IC50 محاسبه گردید. درصد زنده بودن انگل پس از تاثیر تاموکسیفن با روش (MTT) 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide تعیین شد.<br><b>نتایج:</b> پس از گذشت 24، 48 و72 ساعت از کشت انگل شمارش تعداد انگل نشان داد که در حضور غلظت های مختلف تاموکسیفن با گذشت زمان تعداد پروماستیگوت ها و آماستیگوت ها کاهش یافت. 24 ساعت پس از کشت، تعداد انگل در گروه کنترل 10⁶×1/07 در هر میلی‎لیتر و این تعداد در غلظت‌های 1 و 50 میکروگرم تاموکسیفن به ترتیب 10⁶×0/95 و 10⁶×0/06 شمارش شد. IC50 تاموکسیفن μg/ml 2/64 محاسبه گردید. <br> <b>نتیجه گیری: </b>تاموکسیفن دارای اثرات ضد لیشمانیایی در شرایط برون‎تنی است، لذا تحقیقات بیشتر در زمینه تاثیرات تاموکسیفن در مدل‎های حیوانی پیشنهاد می‎شود. <b>Background:</b> Treatment of cutaneous leishmaniasis with pentavalent antimony compounds, as an established drug, may have limitations, side effects and recurrence risk. For this reason, finding new and effective drugs is of great importance. In the present study, the effect of tamoxifen on the growth of Leishmania major promastigotes and amastigotes was evaluated in vitro. <br><b>Materials and Methods:</b> In this experimental study, the effect of different concentrations (1, 5, 10, 20 and 50 μg/ml) of tamoxifen on Leishmania promastigotes and amastigotes were evaluated in three different times (24, 48 and 72h) and the inhibitory concentration 50 (IC50) was calculated by counting of the parasites. The MTT (3-[4, 5-dimethylthiazol-2-yl]-2, 5 biphenyltetrazolium bromide) assay was used to determine the percentage of live promastigotes and amastigotes after adding tamoxifen. <br> <b>Results:</b> The number of promastigotes and amastigotes were declined in the presence of various concentrations of tamoxifen after 24, 48 and 72 hours of culturing. Twenty-four hours after culturing, the number of parasites was 1.07×106 per ml in the control group and the parasite numbers in the concentrations of 1 and 50 μg/ml tamoxifen were 0.95×106 and 0.06×106, respectively. The IC50 value of tamoxifen was 2.64μg/ml. <br><b>Conclusion:</b> Tamoxifen has antileishmanial effects in vitro thus, more researches on the effect of tamoxifen in animal models are suggested. لیشمانیا ماژور, آماستیگوت, پروماستیگوت, تاموکسیفن Leishmania major, Amastigote, Promastigote, Tamoxifen 54 59 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-176-1179&slc_lang=fa&sid=1 Ali Abbasi علی عباسی 2900319475328460013490 2900319475328460013490 No Mehdi Delavari مهدی دلاوری 2900319475328460013491 2900319475328460013491 No Mohsen Arbabi محسن اربابی 2900319475328460013492 2900319475328460013492 No Abbas Arj عباس ارج 2900319475328460013493 2900319475328460013493 No Masoud Doroodgar مسعود درودگر 2900319475328460013494 2900319475328460013494 No Ali Akbar Taherian علی اکبر طاهریان 2900319475328460013495 2900319475328460013495 No Moein Doroodgar معین درودگر 2900319475328460013496 2900319475328460013496 No Hasan Nikoueinejad حسن نیکویی نژاد 2900319475328460013497 2900319475328460013497 No Mohammad Pourbabaee محمد پوربابایی 2900319475328460013498 2900319475328460013498 No Abbas Doroodgar عباس درودگر adoroudgar@gmail.com 2900319475328460013499 2900319475328460013499 Yes Kashan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی کاشان