fa تحلیل بقای مبتلایان به سرطان معده مراجعه کننده به بیمارستان امام‌خمینی تهران با استفاده از مدل شفایافته وایبل عمومى General پژوهشي Research <p><strong>مقدمه:</strong> در تحلیل های بقا در صورت وجود نسبتی از افراد با مدت زمان بقای بیشتر نسبت به سایرین، استفاده از مدل های شفایافته مناسب تر است. هدف از این مطالعه تعیین بقای 5 ساله بیماران مبتلا به سرطان معده پس از جراحی و بررسی عوامل موثر بر آن می‌باشد.</p><p><strong>مواد و روش ها:</strong> در این مطالعه بقای حداکثر 10 ساله 330 بیمار سرطان معده جراحی شده مراجعه کننده به بیمارستان امام‌خمینی تهران در فاصله زمانی 5 ساله 1374 تا 1378 بررسی شد و پیگیری بیماران تا سال 1383 ادامه داشت. طول عمر بعد از جراحی بر حسب زمان مرگ تعیین شد و اثر متغیرهای سن، جنس، محل درگیری، نوع پاتولوژی، وجود و محل متاستاز و مرحله بیماری بر طول عمر و نیز نسبت بهبودی مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از روش کاپلان‌مایر و مدل شفایافته وایبل استفاده گردید.</p><p><strong>نتایج:</strong> احتمال بقای 5 ساله و میانه طول عمر بیماران مورد بررسی به ترتیب 24 درصد و 9/19 ماه بود. نتایج حاصل از تحلیل تک‌متغیره با مدل شفایافته وایبل نشان داد متغیرهای سن، وجود متاستاز، محل متاستاز و مرحله بیماری بر بهبودی افراد موثر می‌باشند. در بررسی اثر هم زمان متغیرهای مختلف مشخص شد متغیرهای سن و مرحله بیماری بر بهبودی موثراند، اما هیچ‌کدام از متغیرها بر طول عمر بیماران اثر معناداری نداشتند. </p><p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> در وضعیت هایی که جامعه مورد بررسی شامل دو زیرگروه مستعد و غیرمستعد (ایمن یا شفایافته) برای واقعه مورد نظر (مرگ از سرطان معده در این مطالعه) باشد، استفاده از مدل شفایافته به منظور بررسی جداگانه متغیرهای مرتبط با نسبت شفایافتگی و نیز توزیع زمان آن واقعه برای افراد مستعد مناسب است. </p> <p><strong>Background:</strong> Due to its high prevalence, the survey on gastric cancer survival in Iran seems too important. In the case of relative long-term survival of the cases, using standard models is not conventional. So cure models are used to estimate the proportion of the cured patients that will never experience the event of interest and also to evaluate the survival function of susceptible individuals who may experience the event and effective factors. This study was carried out to determine the five-year survival rate of gastric cancer patients who have undergone surgical treatment. </p><p><strong>Materials and Methods:</strong> Three hundred and thirty gastric cancer operated patients with a maximum 10-year survival were enrolled in the study. The patients’ life expectancy after surgery and cure fraction and their relationships with some variables were evaluated. Kaplan-Meier and Weibull Cure models were utilized for analyses. </p><p><strong>Results:</strong> The five-year survival rate and the median life expectancy were 24% and 19.9 months, respectively. Univariate analysis using the Weibull model showed that age, existence/site of metastasis and stage of disease influenced on the probability of curing (P<0.05). On assessing the simultaneous effect of different variables the age and stage of disease proved to be effective on curing (P<0.05), but none of the variables affected the life expectancy of patients (P>0.05). </p><p><strong>Conclusion:</strong> Using the cure models is beneficial in situations which the population under study suggests the presence of subpopulation. The cure/immune model methodology may separeltery identify the sets of covariates related to the cured proportion and also the failure time distribution of uncured one. </p> سرطان‌ معده، آنالیز بقا، نسبت بهبودی، مدل شفایافته وایبل Gastric cancer, Survival analysis, Cure fraction, Weibull cure model 405 413 http://feyz.kaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-767&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Atoof فاطمه عطوف 290031947532846005154 290031947532846005154 No Mahmood Mahmoudi محمود محمودی 290031947532846005155 290031947532846005155 Yes Hojat Zeraati حجت زراعتی 290031947532846005156 290031947532846005156 No Abbas Rahimi Foroushani عباس رحیمی فروشانی 290031947532846005157 290031947532846005157 No Sayyed Alireza Moravveji سید علیرضا مروجی 290031947532846005158 290031947532846005158 No