سابقه و هدف: شکستگی گردن استخوان ران در جهان از شیوع نسبتا بالایی برخوردار بوده و هزینه‌های زیادی را به فرد مبتلا و جامعه تحمیل می‌کند . با توجه به عدم اطلاع از میزان بروز بیماری و خصوصیات این بیماران در ایران، این مطالعه در کاشان انجام شد.

مواد و روش‌ها: این تحقیق به صورت آینده‌نگر و در مدت 3 سال انجام گرفته است. وجود استئوپروز با استفاده از روش سینگ از روی رادیوگرافی گردن ران تایید و برای رد سایر علل از آزمایش کلسیم، فسفر و الکالن فسفاتاز سرم استفاده شد . سپس فراوانی شکستگی گردن ران همراه با استئوپروز ب ا توجه به فاکتورهای مهمی مانند سن، جنس، قد، وزن، شغل فعلی و قبلی، مصرف سیگار، رژیم غذایی معمول، سابقه ورزش منظم و راه رفتن در زمان جوانی و اخیر، علت وقوع و سمت شکستگی، سابقه شکستگی طرف مقابل، سابقه سقوط در سال گذشته، وجود قوز کمر، کمردرد، کاهش قد، ضعف بینایی، سابقه بیماری‌ها و جراحی و نیز سابقه شکستگی مهره یا گردن ران و قوز کمر در والدین تعیین و وضعیت دو جنس با یکدیگر مقایسه شد. نتایج توسط آمار توصیفی و نیز آزمون‌های c ² و t-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

 نتایج: در مدت پژوهش 114 نفر به علت شکستگی گردن ران ناشی از استئوپروز بستری شدند که از این تعداد 4/54% زن و 6/45% مرد بودند . میانگین سنی واحدهای پژوهش 34/12 ± 52/72 سال بود. حدود 22 % از واحدهای پژوهش سیگاری بودند و 16% روزانه از شیر استفاده می‌کردند. تنها 20 % در جوانی روزانه فعالیت‌های ورزشی داش تند . بیشترین فراوانی نوع حادثه به ترتیب مربوط به افتادن در حین راه رفتن (1/49%) و سقوط از ارتفاع کم (3/33%) بود. حدود 14 % از مردان و 18% از زنان دارای سابقه شکستگی گردن ران مقابل بود ه و 9/12% از زنان و 8/5% از مردان سابقه شکستگی گردن ران در مادر و 1/8% از زنان و 3/17% از مردان سابقه شکستگی گردن ران در پدر خود را ذکر نمودند. آزمون آماری c ² تفاوت معنی‌داری را از نظر قد (001/0 ≥ p )، وزن (001/0 ≥ p )، میزان ورزش (004/0 ≥ p ) و راه رفتن در جوانی (03/0 ≥ p ) و نیز میزان سیگار کشیدن (001/0 ≥ p ) در میان دو جنس نشان داد.

نتیجه‌گیری: با توجه به بروز بالای شکستگی گردن استخوان فمور و به دلیل عوارض این شکستگی انجام اقداماتی در جهت پیشگیری و آموزش‌های اجتماعی به ویژه در ارتباط با اصلاح شیوه زندگی، رژیم غذایی و انجام ورزش در طول زندگی ضروری به نظر می‌رسد.