سابقه و هدف: با توجه به اهمیت سترون بودن دریچه ­ های قلبی و آماده ­ سازی آن ­ ها به روش آسپتیک و به منظور تعیین میزان تاثیر کمپلکس آنتی ­ بیوتیکی مورد استفاده بر استریل ­ سازی دریچه ­ های قل ب ی این تحقیق طی سال­های 1380 تا 1384 در مرکز تحقیقات و بانک فرآورده ­ های پیوندی ایران انجام گرفت.

مواد و روش­ها: این مطالعه به صورت توصیفی بر روی داده­های موجود ( Existing data ) بر روی 848 نمونه قلبی که جهت عمل پیوند به مرکز تحقیقات و بانک فرآورده­های پیوندی ایران ارسال شده بود، انجام پذیرفت. قطعاتی از دریچه­های قلبی را در دو لوله­ی آزمایش، یکی شامل کمپلکس آنتی­بیوتیک و دیگری فاقد آن قرار داده و سپس به محیط آ گار خون ­ دار و آگار ائوزین متیلن ­ بلو تلقیح و به مدت 24 ساعت در انکوباتور 37 درجه سانتی ­ گراد انکوبه گردید. عوامل آلود ه­ کننده باکتریایی جدا شده و با استفاده از آزمون­ های بیوشیمیایی استاندارد تعیین هویت گردید ند. میزان آلودگی قبل و بعد از مصرف کمپلکس آنتی­بیوتیکی با استفاده از آزمون کای دو آنالیز گردید.

نتایج: آلودگی اولیه­ی نمونه­های تهیه شده از دریچه­های قلبی 7/37% بوده که بعد از استفاده از آنتی­بیوتیک میزان آلودگی به 4/5% کاهش پیدا کرده است (001/0 p< ). شایع­ترین باکتری جدا شده از نمونه­های قلبی قبل از استفاده از آنتی­بیوتیک، انتروباکتر با 62 مورد (4/19%)، استرپتوکوک 55 مورد (2/17%) و کلبسیلا با 45 مورد (1/14%) بود. 46 مورد از نمونه­های قلبی بعد از استفاده از آنتی­بیوتیک آلوده بودند و شایع­ترین باکتری جدا شده از نمونه­های قلبی بعد از استفاده از آنتی­بیوتیک کلبسیلا با 37 مورد (4/80%) بود.