سابقه و هدف: با توجه به شایع بودن عفونت ادراری بدون علایم بالینی در زنان باردار و پیش آگهی و گزارش های متفاوت شیوع این عارضه و ارزش آزمایش نیتریت برای تشخیص آن، این تحقیق در مراجعین به بیمارستان دکتر شبیه خوانی کاشان در سال 1375 انجام گرفت.

مواد و روش ها: این تحقیق در مرحله اول به روش توصیفی و در مرحله دوم به روش کارآزمایی بالینی از نوع تشخیصی بر روی تعداد 350 نمونه صورت پذیرفت. از زنان باردار بدون علایم پس از توجیه طرح و درخواست همکاری، فرم اطلاعاتی در رابطه با خصوصیات جمعیت شناختی، سن حاملگی، تعداد حاملگی، تعداد زایمان، تحصیلات، سابقه عفونت ادراری توسط متخصصین زنان تکمیل و به آزمایشگاه مرکزی دانشگاه ارجاع شدند که پس از معرفی و انجام آزمایش های کامل ادرار و کشت، نتایج در فرم های مربوط ثبت گردید.

یافته ها: شیوع عفونت ادراری افراد مورد مطالعه 5.4 درصد (19 نفر) و فاصله اطمینان آن با احتمال 95% در جامعه حداقل 3 و حداکثر 7.8% برآورد شد. حساسیت آزمایش نیتریت نسبت به کشت ادراری 78.94% و ویژگی آن 99.09% و ارزش اخباری مثبت 83.33% و ارزش اخباری منفی آن 98.8% مشخص گردید و درصد توافق آزمایش نیتریت نسبت به کشت ادراری 98% به دست آمد.

نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان داد اگرچه حساسیت و ویژگی آزمایش نیتریت در این مطالعه نسبت به مطالعات قبلی بالاتر بود، به دلیل حساس بودن زنان باردار با باکتریوری بدون علامت و خطرات بالقوه آن برای مادر و جنین صرف نظر کردن از انجام کشت ادراری تنها به جهت مقرون به صرفه بودن آزمایش نیتریت ادراری منطقی به نظر نمی رسد.