زمینه و هدف: هدف این مطالعه بررسی اثر تمرین ترکیبی هوازی–مقاومتی همراه با چالش تعادلی بر عملکرد فیزیکی و برخی شاخصهای متابولیکی در رتهای نر ویستار تحت رژیم پرچرب بود. روشکار :در این مطالعه تجربی، ۵۰ سر رت نر ویستار مورد بررسی قرار گرفتند. پس از پنج هفته دریافت رژیم پرچرب (۴۵٪ انرژی حاصل از چربی)، حیوانات بهطور تصادفی به چهار گروه شامل رژیم پرچرب، رژیم پرچرب همراه با تمرین هوازی–مقاومتی، رژیم پرچرب همراه با چالش تعادلی و رژیم پرچرب همراه با تمرین ترکیبی هوازی– مقاومتی و چالش تعادلی (هر گروه ۱۰ سر) تقسیم شدند؛ ۱۰ سر رت دریافتکننده رژیم استاندارد نیز بهعنوان گروه کنترل سالم در نظر گرفته شدند. مداخلات به مدت پنج هفته، سه جلسه در هفته و با شدت متوسط اجرا شد. در پایان، عملکرد فیزیکی با آزمونهای واماندگی روی نوارگردان، قدرت پنجه و Rotarod ارزیابی و گلوکز ناشتا، تریگلیسیرید و انسولین پلاسما اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی Tukey در سطح معنیداری 0.05 تحلیل شدند. یافتهها: دریافت رژیم پرچرب موجب کاهش معنیدار عملکرد فیزیکی و افزایش شاخصهای نامطلوب متابولیکی در مقایسه با گروه کنترل سالم شد.(P<0.001)پس از پنج هفته مداخله، گروه تمرین ترکیبی هوازی– مقاومتی همراه با چالش تعادلی بهترین عملکرد را در میان گروههای دریافتکننده رژیم پرچرب نشان داد. (P=0.007) بهطوریکه زمان واماندگی، قدرت پنجه و عملکرد آزمون Rotarod بهترتیب به 127.9±11.6 ثانیه، 217.0±22.5 گرم نیرو و 114.5±18.9 ثانیه رسید. همچنین، این گروه در مقایسه با گروه رژیم پرچرب بدون مداخله، افزایش معنیداری در زمان واماندگی روی نوارگردان(P=0.007) و بهبود شاخصهای متابولیکی شامل کاهش گلوکز ناشتا، تریگلیسیرید و انسولین پلاسما نشان داد. با وجود این، مقادیر متابولیکی همچنان به سطح گروه کنترل سالم نرسید که بیانگر بهبود نسبی، اما نه بازگشت کامل، اختلالات ناشی از رژیم پرچرب بود. نتیجهگیری:تمرین ترکیبی هوازی–مقاومتی همراه با چالش تعادلی طی پنج هفته موجب بهبود نسبی عملکرد فیزیکی و برخی شاخصهای متابولیکی در رتهای نر ویستار تحت رژیم پرچرب شد.