زمینه و هدف: اختلال بدشکلی بدن با اشتغال ذهنی به نقصهای ادراکشده در ظاهر، رفتارهای وارسی و اجتناب، و آسیب عملکردی مشخص میشود. این پژوهش اثربخشی یک بسته درمانی فراتشخیصی را بر نگرانی از تصویر بدن و باورهای غیرمنطقی در زنان دارای این اختلال بررسی کرد. روش: مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون-پیگیری دوماهه با گروه کنترل بود. ۳۰ زن ۱۸ تا ۵۰ ساله با تشخیص بالینی اختلال بدشکلی بدن (مصاحبه SCID-5، تأیید روانپزشک و مقیاس ییل-براون) به روش در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل (هر کدام ۱۵ نفر) قرار گرفتند. گروه مداخله هشت جلسه ۹۰ دقیقهای از یک بسته درمانی فراتشخیصی تلفیقی (برگرفته از اصول پروتکل یکپارچه بارلو، ذهنآگاهی و طرحوارهدرمانی؛ نه اجرای استاندارد آن) دریافت کرد؛ گروه کنترل بدون مداخله ساختیافته باقی ماند. ابزارها شامل پرسشنامه نگرانی از تصویر تن، آزمون چهار عاملی باورهای غیرمنطقی اهواز و مقیاس ییل-براون بود. یافتهها: اثر متقابل زمان × گروه برای هر دو متغیر معنادار بود (نگرانی از تصویر بدن: F(2,58)=31.80، p<0.001، η²=0.354؛ باورهای غیرمنطقی: F(2,58)=5.90، p=0.018، η²=0.092). در گروه مداخله کاهش معنادار نمرات از پیشآزمون به پسآزمون مشاهده شد (p<0.001) و در پیگیری پایدار ماند. نتیجهگیری: بسته درمانی فراتشخیصی تلفیقی با تمرکز بر فرایندهای مشترک زیربنایی با کاهش نگرانی از تصویر بدن و باورهای غیرمنطقی در زنان دارای اختلال بدشکلی بدن همراه بود. با توجه به اعتباریابینشدن رسمی این بسته، یافتهها مقدماتی است.